اوه، خدای من. چه پارک زیبایی.
- به اینجا نگاه کن. - صبح زوده.
(این یک شکاف رنگارنگ بین تابستان و زمستان است.)
به بزرگان اینجا نگاه کنید.
آنها صبح زود برای حفظ سلامتی ورزش می‌کنند.
(تحت تأثیر قرار گرفتم)
- سلام. - سلام.
- یه مدتی گذشته. - یه مدتی گذشته.
سه ماه گذشته؟
- انگار نبوده... - انگار همین دیروز بود.
- به اون بلندی. - درسته؟
(فصل اول در آوریل سال گذشته آغاز شد.)
- ما برگشتیم. خدای من. - خوشحالم که برگشتیم.
(بعد از آن، دو فصل دیگر هم وجود داشت.)
نمایش ما تازه بعد از سه ماه برگشته است.
بینندگان ممکن است فکر کنند،
«خب، انگار الان خیلی زود برمی‌گردند.»
شاید آنقدر بزرگ نباشند که ما را ببینند.
در عوض، آنها خونسردی خود را حفظ می‌کنند و می‌گویند: «اوه، فصل جدیدی در حال شروع شدن است.»
- «هر زمان که امکانش باشد برمی‌گردند.» - بله، این واکنش است.
- حتماً الان واکنششون همینه. - آره. حتماً همینه.
لازم نیست تأکید کنیم که چقدر گذشته است.
خدای من، نیازی به این کار نیست. - باشه.
با این حال، ما در ماه اکتبر فیلمبرداری می‌کنیم.
تا اون موقع هوا سرد میشه.
درسته. تا زمانی که این پخش بشه،
- هوا سرد و بادخیز خواهد بود. - بله.
اما الان هوا اونقدرها هم سرد نیست.
ما نمیتونیم وانمود کنیم که از سرما داریم میلرزیم...
- یا در مورد اینکه چقدر سرد است نظر بدهید. - ما نمی‌توانیم این کار را انجام دهیم.
- ما الان نمی‌تونیم نفسمون رو ببینیم. - درسته.
بینندگان خواهند دید که الان هوا سرد نیست.
- هنوز زمستون نشده. - زمستون نشده.
- درسته. - بله.
پس ما اواخر اکتبر فیلمبرداری داریم و بعدش دوباره اواخر نوامبر؟
- بله. - به خاطر توئه.
چرا به خاطر من اینطوریه؟
شما نمی‌توانید در ماه نوامبر فیلمبرداری کنید چون در حال فیلمبرداری یک سریال هستید.
خب، من باید برم آمریکای جنوبی.
چرا؟
- بعد از «وقتی تلفن زنگ می‌زند»، - بله.
کلی طرفدار پیدا کردم...
- در آمریکای جنوبی. - متوجه شدم.
- داری میری اونجا برای یه فن میتینگ؟ - بله.
- واقعاً؟ - اون موقع...
- وقتی آخرین قسمت پخش شد، - باشه.
مردم آن را در یک فود کورت تماشا کردند.
- حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ نفر جمع شدند. - واقعاً؟
بازی فوتبال ۲۰۰۲ را یادتان هست؟
ما اونو روی یه پرده بزرگ دیدیم. - همینجوری.
- آنها همینطوری تماشاش کردند. - فهمیدم.
من نتونستم بلافاصله بعد از تموم شدن سریال برم اونجا.
- اما من الان میرم. - باشه. تو باید بری.
به همین دلیل است که نمی‌توانیم در ماه نوامبر فیلمبرداری کنیم.
چرا به خاطر من، مرا سرزنش می‌کنی؟
اما حقیقت دارد!
اما تو هم سرت شلوغه.
منم سرم شلوغه. اما وقت دارم از نمایشمون فیلم بگیرم.
- خدای من، این منصفانه نیست. - تو داری میری آمریکای جنوبی.
برای همینه که نمی‌تونیم فیلم بگیریم. صبر کن.
پس چرا به من ملحق نمیشی؟
چرا باید این کار را بکنم؟ هیچ‌کس آنجا منتظر دیدن من نیست.
مطمئنم یه سری آدم اونجا هستن. چرا باید برم اونجا؟
- بهشون بگو زود میای. - اونا که نمیتونن منتظر من باشن.
به زبان اسپانیایی سلام کنید.
- سلام سلام.
جدی میگم. وقتی به اونجا رسیدی،
- تو باید... - من صدای حرف زدن جائه سوک رو می‌شنوم.
(هر وقت دوست دوم: می‌خندد)
من فقط روی تو حساب می‌کنم.
- واقعاً؟ - بله.
خب، نگران نباش. جه سوک...
و یئون سوک با مردم خیلی خوب کنار می‌آیند.
شما به چهار کشور مختلف می‌روید.
مگه نه... صبر کن.
- چی؟ خدای من. - اونا اینجان.
- سلام. - هی، جه هون.
خیلی وقته گذشته، یه جین.
- خیلی وقته گذشته. - سلام.
(فیلم «راننده تاکسی» بازگشتی تماشایی داشته است.)
(جه هون را به عنوان کیم دو گی بخوانید)
(او در حالی که لباس مبدل پوشیده، عدالت را اجرا می‌کند.)
(او بازیگری با طیف گسترده‌ای از ژانرهاست...)
(از آهنگ‌های «برای راهم بجنگ» و «وی‌آی‌پی»)
(پیو یه جین با نقشی که مسیر شغلی‌اش را تعیین می‌کند، آشنا شده است.)
(یک هکر نابغه، در فیلم «راننده تاکسی»)
ما از قبل برایش آماده‌ایم.
("راننده تاکسی" بالاترین امتیاز را ثبت کرد، ۱۵.۶ درصد)
«راننده تاکسی» برای سه هفته متوالی رتبه اول محبوبیت را کسب کرد.»
(حتی شرورهای شرورتری هم بر این درام تسلط دارند.)
تو کی هستی؟
(من؟ راننده تاکسی!)
- سلام. - حالت خوب بود؟
- خدای من، جه هون. - سلام.
- از دیدنتون خوشبختم. - الان صبح زوده.
- هی، جه هون. - یئون سئوک.
- «یئون سئوک.» - ما همسن هستیم.
- شما همسن هستید؟ - بله.
ما همسن هستیم. - بله.
خدای من، «راننده تاکسی.» - بله.
- فصل سوم برگشته است. - فصل سوم.
جه هون و یه جین هم به ما ملحق میشن.
- از دیدنتون خوشحالم. - سلام.
بالاخره درام‌ات برگشت. بله.
چطور ممکن است یک سریال سه فصل داشته باشد؟
حدس می‌زنم داریم جا پای «دکتر رمانتیک» می‌گذاریم.
- ما با فصل سوم برگشتیم. - این فوق‌العاده‌ست.
- هی، این خیلی جالبه. - ما دوباره برگشتیم.
- جدی میگم. - فصل سومش هم داره میاد...
در یک ایستگاه تلویزیونی بزرگ در چنین مواقعی...
- این کار ساده‌ای نیست. - آسان نیست.
- مگه نه؟ - آره.
درست است.
امروز مثل یه کارمند اداری لباس پوشیدی.
- اینطور فکر می‌کنی؟ - بله.
اما برای کسی که لباس کار پوشیده، زیادی شیک به نظر می‌رسم.
- خیلی شیک به نظر میای. - باشه.
- این ناراحتت کرد؟ - خدای من، نه.
نمی‌دانستم...
- چون من هیچ‌وقت تو دفتر کار نکردم. - هیچ‌وقت؟
مگه قبلا تو شرکت کار نداشتی؟
من این کار را کردم، اما شغلم ایجاب می‌کرد که لباس فرم بپوشم.
تو مهماندار هواپیما بودی - بله.
- قبلاً مهماندار هواپیما بود. - درسته.
به هر حال، ما صبح زود همدیگر را ملاقات می‌کنیم.
حتماً یه کم خسته ای.
- راستش، ما هنوز... - بله.
- فیلمبرداری «راننده تاکسی ۳» - درست است.
تا پاسی از شب مشغول فیلمبرداری بودیم...
- در سینان، استان جولای جنوبی. - تازه برگشتی سئول؟
- بله. ما تازه برگشتیم. - ما با هم برگشتیم.
خدای من، ما باید اونجا می‌رفتیم. بابت این موضوع متاسفم.
- چرا این کار را نکردی؟ - درسته.
سینا جای قشنگیه.
- جای خیلی خوبیه. - بله.
ما باید اونجا بهشون سر می‌زدیم. - بله.
- فیلمبرداری باید سخت باشه. - اونا هنوز دارن سریال رو فیلمبرداری می‌کنن.
امروز کمی حساس به نظر می‌رسند.
(این زوج هنری در فیلم «راننده تاکسی» اجازه نمی‌دهند تشریفات توخالی از بین برود.)
صبر کن. یئون سوک و جه هون هیچ‌وقت با هم فیلم بازی نکرده‌اند...
- با هم سریال بازی می‌کنن یا فیلم، درسته؟ - جه سوک.
- جونگ سوک تو برنامه ما بود. - کی؟
«معماری ۱۰۱»
درسته. تو توی فیلم بودی.
(آنها با جونگ سوک در مورد «معماری ۱۰۱» بحث کردند.)
(او نقش آن مرد آزاردهنده را بازی کرد.)
(تمام کشور از شخصیت یئون سوک متنفر بودند.)
(آن روز، جه سوک...)
(از شخصیت یئون سئوک، آقای گانگنام، انتقاد کرد.)
درسته، تو توی فیلم بودی.
- چرا انگشتت رو به سمت من نشونه گرفتی؟ - تو... درسته. جه هون.
- خدای من. چرا؟ - این احمق...
چرا انگشتت رو به سمت من نشون میدی؟ - اون تو فیلم بود.
- اون یه دانش‌آموز سال بالایی بود. - درسته.
جه هون، شرط می‌بندم تو فیلم خیلی عصبانی بودی.
- من سر فیلم خیلی گریه کردم. - بله.
وقتی گریه می‌کردی، خیلی رقت‌انگیز به نظر می‌رسیدی.
بیشتر شیطانی به نظر می‌رسیدم.
من فقط او را به خانه رساندم و به خانه برگشتم.
بعد از اینکه او را به خانه رساندی چه کار کردی؟
- منظورت چیه؟ - باهاش ​​چیکار کردی؟
- باید از تو انتقاد کرد... - اما...
برای اینکه کمکش کردی به خانه برگردد.
ما ندیدیم که تو به خانه رفتی - من...
- من فقط کمکش کردم بره تو. - ما ندیدیم که تو بری خونه.
بعد از فیلمبرداری صحنه‌ای که به او کمک کردم به خانه برگردد، به خانه رفتم.
نمی‌دانم بعد از آن چه اتفاقی افتاد.
باید بهشون می‌گفتی که به یه صحنه نیاز داری که توش بری خونه.
بعدش، صحنه‌ای که من به خانه بروم را فیلمبرداری نکردیم.
- اونا فقط از واکنشش فیلم گرفتن. - درسته.
هدیه رو هم یادته؟
اینجا در جاهامون-رو جاهای خیلی قشنگی هست.
- کجاییم؟ - خدای من.
- چئونگ‌وادائه اینجا پشت سره. - درسته.
ما تو هیوجا-دونگ هستیم. - درسته.
- درسته. خیلی وقت پیش بود. - فهمیدم.
- تا حالا هیوجا-دونگ رفتی؟ - هیوجا-دونگ؟
از آنچه به یاد دارم،
من تا شش سالگی اینجا زندگی کردم...
- از بدو تولد. - تو این کار رو کردی؟
- بله. - چی؟
- تو این کارو کردی؟ - تو با اینجا ارتباط داری.
- بله. - نمی‌دونستم اینجا زندگی می‌کنی.
من این کار را کردم.
خدای من، اینکه بتوانم بین چهار دروازه اصلی زندگی کنم،
- وقتی جوون بود. - خانواده‌هاتون باید اصیل می‌بودن...
در زمان‌های قدیم.
- اگر این یک اثر تاریخی بود، - بله.
او از یک خانواده اشرافی می‌بود.
(به جه سوک خیره شده)
- احتمالاً اسب سواری می‌کرده. - هی.
اما...
خدای من. بیا دیگه.
(صبح عصبانی شدن)
خیلی خب. داریم اولین قسمتمون رو فیلمبرداری می‌کنیم...
- با بازی جه هون و یه جین. - قسمت اول.
ببینیم امروز چه نوع مشتری‌ای گیرمان می‌آید.
- بله. بریم؟ - بله.
مدتی از آخرین باری که اینجا را باز کردم می‌گذرد.
- یه مدتی شده. - آره.
اما چون اولین قسمت ماست، خیلی جذاب به نظر نمی‌رسد.
خدای من.
این اولین قسمت ماست.
خدای من، حتی پایین هم نمی‌افتد.
سلام، ما تازه فصلمون رو شروع کردیم.
- قبلاً پایین می‌افتاد. - درسته. آیا تغییر کرده است؟
- ما باید چند قسمت دیگه فیلمبرداری کنیم. - اما امروز اولین قسمتمونه.
- هیچ کارتی برای انداختن وجود نداره. - فهمیدم.
خدای من. این اولین مهمون هر زمان ماست.
جونگ سی هو هستش.
«دست چپم برای پشتیبانی آنجاست.»
«برای قهرمان ملی شدن»،
«من حتی آخر هفته‌ها هم از طریق تماس تلفنی (FMT) ارتباط برقرار می‌کنم.»
مخفف عبارت «آموزشم را تمام کنم» است.
«من و دوستانم در لحظاتی کوتاه خندیدیم و گریه کردیم...»
«آن نتایج را تعیین کرد.»
اما حالا دارم برای خداحافظی با آنها و حضور در یک صحنه بزرگتر آماده می‌شوم.»
لطفا از آخرین بازی من با نوجوانانم حمایت کنید.
صداش مثل ورزشکاراست.
- آیا او می‌خواهد استعفا دهد؟ - درست است؟
- «دست چپم فقط تکیه‌گاه دارد.» - آیا او دونده است؟
- مگه اون به بسکتبال اشاره نداره؟ - بسکتبال.
- درسته. حتماً بسکتباله.
- این یه مرجع بسکتباله. - این بسکتباله.
- بسکتبال؟ - تو بسکتبال خوبی؟
من توش خوب نیستم. تو خوب نیستی؟
من تو ورزش‌های توپی خوب نیستم. - می‌فهمم.
تو چی، یئون شیک؟
- یئون شیک؟ - من...
من با توپ‌های بزرگ خوب نیستم. - توپ‌های بزرگ.
- کوچیک‌ها مثل توپ پینگ‌پنگ. - کوچیک‌ها مثل توپ پینگ‌پنگ.
- توپ‌های پینگ‌پنگ و توپ‌های گلف. - توپ‌های گلف.
من با توپ‌های کوچک خوبم - می‌فهمم.
اینجا دبیرستان کیونگبوک است.
دبیرستان کیونگبوک؟
آیا او عضو تیم بسکتبال است و به زودی فارغ‌التحصیل می‌شود؟
یا اینکه از تیم جدا میشه؟
در باشگاه ورزشی است.
- تو باشگاه ورزشی؟ - بله.
- بریم؟ - بریم؟
- من تا حالا به این منطقه نیومدم. - جدی میگم. این جا...
- از طرف سینان اومدی؟ - بله.
- حتماً خیلی خسته‌ای. - اما با این حال.
- خوشحالم که اینجام. - می‌دونی؟
از برگشتن به سئول خوشحالم. - درسته.
وقتی مدت زیادی خارج از سئول فیلمبرداری می‌کنی،
خوشحالم که به سئول برگشتم...
- برای یه مدتی. - بله.
می‌دونی چیه؟ یه بار از یه آژانس تولید فیلم بازدید کردم.
من تیزر سریالت رو دیدم. - واقعاً؟
- برای فیلم «راننده تاکسی ۳» بود. - هنوز فرصت نکردم ببینمش.
درام شما شبیه یک فیلم پرفروش بود.
شما بچه‌ها برای این فصل خیلی آماده شدید.
یئون شیک در روزهای استراحتش اصلاً استراحت نمی‌کند.
- اون خیلی از آدما رو لوس می‌کنه. - منظورت چیه؟
جه سوک، جدی میگم.
- می دونی، من مجبورم... - چی؟
- این روزها زیاد بهشون کره می‌مالم. - چی؟
می‌بینی؟ یه دلیلی پشت دوران طولانی فعالیت حرفه‌ایش هست.
او در چاپلوسی مردم خیلی خوب است.
می‌دونی چیه؟ این مکان...
من همیشه این را می‌گویم. محله‌ی زیبایی است.
- هست. - خیلی قشنگه.
کوچه‌ها جلوه زیبایی دارند.
- درسته. صبح زوده. - بله.
خدای من، چه خیابان زیبایی.
شنیده‌ام که دونده‌های زیادی به این محله می‌آیند...
- برای دویدن. - من آنها را اطراف کاخ دیدم.
خدای من، این مکان الان محبوب شده.
من یک گروه چهار نفره از دوندگان را دیدم و یکی از آنها داشت با تلفن صحبت می‌کرد.
حدس می‌زنم کسی وثیقه گذاشته است.
پس هر سه دست به سینه ایستادند...
- و منتظر ماندند. - دست به سینه؟
- یکی از آنها داشت با تلفن صحبت می‌کرد. - فهمیدم.
آیا باید از اینجا عبور کنیم؟
- باید رد بشیم؟ - باید از اینجا رد بشیم؟
جه هون، کدوم دبیرستان درس خوندی؟
من در اویجونگبو به دبیرستان رفتم.
- اویجونگبو؟ - بله.
من به دبستان، راهنمایی،
- و دبیرستان‌های اویجونگبو. - متوجه‌ام.
تو چی، یه جین؟
من در چانگ‌وون، استان گیونگ‌سانگ جنوبی فارغ‌التحصیل شدم.
- تو از چانگ‌وون فارغ‌التحصیل شدی؟ - بله.
- چانگ‌وون. یه لحظه صبر کن. - ام‌سی‌جی.
- سی ام جی هستم - وو جه...
- چی؟ - سی ام جی هستش.
- او چانگ‌وون را اول قرار داد. - این برای غرور من مهم است.
اگه قراره اینطوری باشی، من میگم جی سی ام.
- تو اهل جینهه هستی؟ - من اهل جینجو هستم.
- جینجو. - جینجو حساب نمیشه.
- آیا J مخفف جینهه است؟ - بله، جینهه است.
- جینجو نیست. - ام سی جی یا سی ام جی.
نمی‌دانستم ترتیب مهم است. بله.
بعضی‌ها به این موضوع اهمیت می‌دهند. ما سر این موضوع دعوا می‌کنیم.
- می‌بینم. - سی‌ام‌جی.
- بله. - ما باید در مورد دستور مراقب باشیم.
بله. آنها الان به عنوان بخشی از چانگ‌وون ادغام شده‌اند.
- می‌بینم. - بله.
اما می‌توانم بگویم CJM، درست است؟
این که مهم نیست.
- این مهم نیست. - اولین حرف اول اسم مهمه.
- تا وقتی که C جلو باشه. - بقیه‌اش مهم نیست؟
تا زمانی که C حرف اول اسم باشد، اشکالی ندارد.
- «سی» حتماً باید حرف اول اسم باشه؟ - باشه؟
خدای من.
به ذهنم خطور نکرد. او واقعاً اهل چانگ‌وون است.
می‌تونیم از اینجا به راست بپیچیم. خدای من.
- همینه. - اونجاست.
- فهمیدم. - همینجا بود.
دقیقاً سر ساعت مقرر رسیدیم.
می‌دونی چیه؟ اینجا شبیه کوچه‌ی قدیمیِ مدرسه‌ست.
من واقعاً حال و هوای اینجا را دوست دارم.
- دیوارها رو اینجا می‌بینی؟ - بله، دقیقاً.
با لباس فرم مدرسه اینجا راه میرم...
- خیلی خوب میشه. - درسته؟
- اما... - هنوز یونیفرمت رو داری؟
وقتی مدرسه می‌رفتم، مجبور نبودم روسری بپوشم.
اون کی بود؟
دانش‌آموزان دهه ۸۰ میلادی مجبور نبودند لباس فرم مدرسه بپوشند.
- فقط برای چند سال، درسته؟ - فقط برای چند سال.
- ما دوباره به پوشیدن یونیفرم برگشتیم. - اون موقع یونیفرم‌هامون مشکی بود.
- درسته. - بله.
- وقتی مدرسه می‌رفتم... - مثلاً «کفش‌های لاستیکی مشکی؟»
- نه؟ - خدای من. اون بچه لوس.
صبر کن. یه تلفن عمومی اونجاست. مدتیه ندیدمش.
- یه مدتی شده. - خیلی وقته که گذشته.
مدتی است که یکی از آنها را ندیده‌ام.
- کار می‌کنه؟ - من که خیلی وقته یکیش رو ندیدم.
یه تلفن عمومی هست...
- جلوی مدرسه. - می‌تونم یه کارت بذارم.
- جشنواره بوکاک برگزار خواهد شد. - و سکه‌ها هم.
- این صد و چهارمین جشنواره‌ست. - صد و چهارمین جشنواره؟
- هفته‌ی دیگه‌ست. - مدرسه اینجا بوده...
برای بیش از یک قرن.
آنها دیروز آن را داشتند.
سلام.
- سلام. - سلام.
شماها دیروز جشنواره داشتید، درسته؟
- الان تموم شد؟ - تموم شد.
آیا این یک موفقیت بود؟
(بله)
مسیر باشگاه ورزشی از کدام طرف است؟
تیم بسکتبال اونجاست.
- تیم بسکتبال اونجاست؟ - می‌بینم. از این طرف؟
- اونجا. - اونجا.
- برو تو کوچه. - برو تو کوچه.
باشه. ممنون. - ممنونم.
- اون یه راهنمایی بهمون کرد. - همین الانش...
یک تیم بسکتبال.
مدرسه خیلی بزرگه.
خدای من، اینجا مدرسه‌ی خیلی خوبیه. - یه تپه اونجاست.
- از این طرف؟ - خدای من.
منظره اینجا خیلی قشنگه. درسته؟
خدای من. یه کوه درست پشت مدرسه هست.
- یه لحظه صبر کن. اون... - اون باشگاه ورزشیه؟
- اینجا باشگاه ورزشیه؟ - اینجا شبیه باشگاه ورزشیه.
اونجا؟
- یه لحظه صبر کن. همینجا... - صبر کن. همینجاست.
- دنبال جونگ سی هو بگرد. - چراغ روشنه.
- سی هو؟ - سی هو
اونا دانش آموزای سال آخر دبیرستانن.
خدای من، آنها همین الان هم در باشگاه هستند.
من آنها را می‌بینم.
- اونا همین الان اینجا هستن. - اونا صبح تمرین می‌کنن.
خدای من. - سی هو کیه؟
- منم. - از آشنایی با شما خوشبختم.
- سلام. - میشه با کفش وارد بشیم؟
بله.
- سلام. - سلام.
(او با تیم بسکتبالش است.)
خدای من. - اوه، خدای من.
(این زمین بسکتبال دبیرستان کیونگبوک است.)
- اینجا خیلی بزرگه. - چه باشگاه خوبی.
ببین. اونا دستگاه‌های ورزشی دارن.
- اونا دستگاه‌های ورزشی دارن. - اونا دستگاه‌های ورزشی دارن.
دبیرستان کیونگ‌بوک به خاطر تیم بسکتبالش معروف است.
- بله. - متوجه‌ام.
از آشنایی با شما خوشبختم.
(آنها بالاخره اولین مهمان هر زمان را ملاقات می‌کنند.)
- سی هو. تو سال آخری. - بله.
- جه هون و یه جین به ما ملحق میشن. - سلام.
(مهمان همیشگی، جونگ سی هو)
- از آشنایی با شما خوشبختم. - سلام.
چطور بینی‌ات آسیب دید؟
من دیروز عمل جراحی انجام دادم. خدای من.
- تو توی بازی مصدوم شدی. - تو مصدوم شدی.
- موقع بازی آرنجت بهت می‌خوره. - بله.
- چرا نمی‌نشینیم و صحبت نمی‌کنیم؟ - بله.
(آنها برای گفتگو خواهند نشست.)
این دیوونگیه - این دیوونگیه
صورتش خیلی کوچولوئه - خدای من.
- هر دوشون از فیلم "راننده تاکسی" هستن. - بهشون نگاه کن.
چه ورزشگاه خوبیه اینجا.
- در سال ۱۹۲۱ تأسیس شد. - چی؟
۱۰۴ سال گذشته است.
(این تیم بسکتبال سابقه‌ای ۱۰۴ ساله دارد.)
دبیرستان کیونگبوک...
- یه تیم بسکتبال معتبر. - واقعاً.
(لحظات باشکوهی ورزشگاه را پر می‌کند.)
باورم نمیشه دارم تیم بسکتبال دبیرستان کیونگبوک رو می‌بینم.
(چون هی چول، وو جی وون، هام جی هون، مون سونگ گون...)
(دبیرستان کیونگ‌بوک بازیکنان بسکتبال افسانه‌ای زیادی را پرورش داده است.)
(اعتبار مدرسه همچنان پابرجاست.)
("دبیرستان کیونگبوک پس از 11 سال مدال طلا را از آن خود کرد")
دبیرستان کیونگ‌بوک یک مدرسه معتبر برای بسکتبال است.
بله، همینطور است.
سی هو دانش‌آموز سال آخر دبیرستان در تیم بسکتبال است.
او کسی است که برای حضور در برنامه امروز ما درخواست داده بود.
(جونگ سی هو، سونگ یانگ هون، لی هاک هیون، کیم هو وون،)
(لی جی هو، یون جی هون، یون جی وون)
سی هو، چی باعث شد برای برنامه‌ی ما بنویسی؟
(سی هو نامه‌ای به برنامه نوشت.)
اول از همه، تیم بسکتبال ما ...
قهرمانی را از آن خود کرد ...
دو روز پیش در جشنواره ملی ورزش.
(آنها دو روز پیش قهرمان شدند.)
(مسابقات قهرمانی دو روز پیش برگزار شد.)
(در طول بازی، آنها بر تیم حریف تسلط داشتند.)
چه روش خوبی برای جمع بندی.
(آنها با افتخار و با اختلاف امتیاز ۳۹ امتیاز برنده شدند.)
دبیرستان کیونگبوک با اختلاف فاحشی برنده شد...
با ۳۹ امتیاز اختلاف.
(دبیرستان کیونگبوک)
بهت که گفتم. تیم بسکتبالشون اعتبار و آبرو داره.
- درسته. - اونا بسکتبالیست‌های خیلی خوبی هستن.
- بردن حس خیلی خوبی داشت. - بله.
- من به زودی فارغ التحصیل میشم. - درسته.
می‌خواستم خلق کنم...
خاطرات خوب با تیم بسکتبالم.
به همین دلیل برای نمایش نامه نوشتم.
بنابراین بعضی از شما حرفه‌ای خواهید شد...
- یا به دانشگاه بروم؟ - بله. درست است.
تو چی؟ قدم بعدیت چیه سی هو؟
من قراره برم دانشگاه سونگ کیون کوان.
- به خدا دونگ. - دانشگاه سونگ کیونکوان
- داری میری هیوا-دونگ - خیلی باحاله.
سی هو. سمتت چیه؟
من رو به جلو بازی می‌کنم.
- تو جلو بازی می‌کنی. - جلو.
تو چی، هاک هیون؟
من گارد رأس هستم. - گارد رأس؟
- الان اینجوری میگن. - میدونستم پوینت گارد هستی.
- «نگهبان.» - کسی اینجا سنتر بازی می‌کنه؟
(دستش را بالا می‌برد)
هو وون وسط بازی می‌کنه؟ کلاس یازدهمه.
هو وون، قدت بلنده؟
قد من ۱۹۵ سانتی‌متر است.
- قدت حتی بلندتر هم خواهد شد. - درسته.
چه زمانی به جهش رشدی خود رسیدید؟
من به طور مداوم در حال رشد بوده‌ام.
- اون خیلی کسل کننده‌ست. - داره غذاهای مقوی می‌خوره.
- وقتی هو وون به آن پاسخ داد، - پیوسته.
آنها گفتند: «او کسل‌کننده است.»
(به جواب کسل‌کننده اما صادقانه‌اش اشاره می‌کند)
چطور می‌تواند در مورد قدش بامزه باشد؟
- جی هو. قد نمی‌تونه خنده‌دار باشه. - راستش...
- خب... - یانگ هون؟
من انرژی دهنده تیم هستم.
از آنجایی که تو انرژی دهنده هستی،
- حتماً با شور و اشتیاق بازی می‌کردی. - من مشتاق بودم.
- نمی‌تونم واضح حرف بزنم. - یانگ هون.
فهمیدم که می‌خواستی برای نمایش اینجا باشی.
مگه الان نباید استراحت کنی؟
قرار بود امروز عمل جراحی انجام بدم.
اما دیروز برای حضور در برنامه، کارم را تمام کردم.
خدای من - صبر کن.
عمل جراحی‌ات را جلو انداختی؟
- بله. دیروز انجامش دادم. - همین الان،
بینی او پوشیده شده است.
- اون نمی‌تونه خوب نفس بکشه. - حالت خوبه؟
- یانگ هون. - من خوبم.
- حالت خوبه؟ - بله.
به زودی فارغ التحصیل میشی.
هاک هیون، چه احساسی در مورد فارغ التحصیل شدن داری؟
یک سال عقب نگه داشته شدم.
بنابراین من یک سال بیشتر از بقیه ماندم.
من چهار سال رو تو این مدرسه گذروندم. خدای من.
- چرا جلوتو گرفتن؟ - اون عملاً یه پسر دانشجوئه.
- یه دانشجوی دانشگاه. - من...
دانشجوی دانشگاه؟
بنابراین بخشی از من غمگین است، اما در عین حال آزاد هستم.
- «بالاخره، دارم فارغ‌التحصیل می‌شم.» - «بله.»
(او آماده است که بدون پشیمانی دانشجوی دانشگاه شود.)
- حتماً احساس آزادی می‌کنی. - بله. کاملاً.
تو چی، جی هو؟
دو روز پیش که مدال طلا را بردیم،
نتونستم جلوی اشک ریختنمو بگیرم.
وقتی فکر کردم که این آخرین بازی من با آنها بود،
خیلی غمگین بودم.
کاش دوباره می‌توانستم با آنها بازی کنم.
سالمندان شما به زودی شما را ترک می‌کنند. چه احساسی دارید؟
جی هون؟
بخشی از وجودم واقعاً احساس آسودگی می‌کند.
خیالت راحت شد؟
- اون صادقه. - درسته.
البته.
مثل این است که «من اینجا سرآمد همه هستم.»
- پس خیالت راحت شد. - خدای من.
- چیه؟ - نه.
من واقعاً باهاش ​​خوب بودم. تو بودی؟
- اون با جی هون خوب بود. - خوشحالم که تو باهاش ​​خوب بودی.
اما ربطی به آن ندارد. مردم اینطور احساس می‌کنند.
- درسته؟ - البته.
وقتی می‌گویی، «نگهبان»،
چرا روی هجای اول تاکید داری؟
وقتی آن را می‌گوییم، فقط تأکید را روی هجای اول قرار می‌دهیم.
- می‌بینم. - «نگهبان.»
- آیا اصطلاحات دیگری هم وجود دارد... - «نگهبان».
فقط بازیکنان بسکتبال از آن استفاده می‌کنند که مردم عادی نمی‌دانند؟
آیا اصطلاحات مخفی خاصی مثل «نگهبان» وجود دارد؟
ما صدای خش‌خش رو تقلید می‌کنیم. اون چیه؟
فرض کنید مربی ما بیرون می‌آید.
ما باید تمرین کنیم. - بله.
- اما ما داشتیم وقت تلف می‌کردیم. - اوه، اون؟
وقتی سایه روشن او را می‌بینیم،
ما آن صدا را تقلید می‌کنیم. این یعنی مربی ما برگشته است.
- یهویی شروع می‌کنی به تمرین. - شروع می‌کنی به دریبل زدن.
خب، آن وقت چه کار می‌کردید؟
وانمود می‌کردیم که داریم تمرین می‌کنیم.
میشه بلند شی و نشونمون بدی؟ - چی؟
فرض کنیم فقط در حال استراحت هستید.
- پس داری اینجوری چت میکنی - پس داری تمرین نمیکنی.
مربی‌ات برگشته. می‌تونی حس کنی که مربی‌ات داره میاد.
(او ناگهان شروع به پرتاب یک پرتاب سه امتیازی می‌کند.)
چی؟
(تقلید)
(او به محض بلند شدن، یک پرتاب سه امتیازی انجام می‌دهد.)
(وارد می‌شود.)
(آنها به کار او می‌خندیدند و سپس از شلیک او شگفت‌زده شدند.)
- و با این حال او شوت کرد. - توپ فوراً وارد دروازه شد.
فوراً رفت تو. - هی.
- فوراً رفت تو. - خدای من.
(این کلاس دانشجویی است که 4 سال را اینجا گذرانده است.)
- اون خوبه. - خیلی نرم و روان بود.
(با افتخار لبخند می‌زند)
اون واقعاً بهترینه.
نشسته بود...
- همین چند لحظه پیش. - او کاپیتان ماست.
- اون شوت زد. - خدای من، من میدونستم.
انگار اصلاً به حلقه نگاه نکردی.
خدای من. - اون واقعاً یه ورزشکاره.
بچه‌ها، کاپیتان رو چطور انتخاب می‌کنین؟
ما رأی می‌دهیم.
رأی به اتفاق آرا بود.
رأی به اتفاق آرا بود؟
او چهار سال اینجا بود.
- چی؟ - اون چهار سال اینجا بود.
- چهار سال اینجا بود. - فهمیدم.
از وقتی که چهار سال اینجا بود...
همه ما به او رأی دادیم.
او سودی دریافت کرد.
مطمئنم که از فارغ‌التحصیلی‌ات ناراحتی.
اما به زودی به دانشگاه می‌روی.
وقتی دانشگاه رو شروع کردی می‌خوای چیکار کنی؟
- اوه، درسته. - بله.
- می‌خوای چیکار کنی؟ - حتماً خیلی هیجان‌زده‌ان.
- منتظر چی هستی؟ - قرار ملاقات تو دانشگاه.
- قرار ملاقات؟ - قرار ملاقات.
قرار ملاقات در دانشگاه؟
(خجالتی)
- اون هنوز پر از انرژیه... - قرار گذاشتن تو دانشگاه؟
- حتی بعد از عمل جراحی‌اش. - بله.
- اون واقعاً انرژی‌بخشه. - هی می‌گفت، «قرار ملاقات».
(خنده)
خب، این یکیشه. دیگه چی؟
من دوست دختر ندارم. - اوه، نداری.
- پس تو هم همینو می‌خوای، درسته؟ - بله، درسته.
در نهایت همه چیز به قرار ملاقات مربوط می‌شود.
- همینه. - بله، همونه.
این همون چیزه. می‌دونی چیه؟ همونطور که در موردش صحبت کردیم،
خیلی جالب بود که دیدیم او زودتر شوت زد.
فرم شوت زدنش عالی بود. میشه یه کم بیشتر بهمون نشون بدی؟
نمیشه چند تا عکس نشونمون بدی؟ دو روز پیش...
فقط چند تا.
(آنها مهارت‌های تیم را قبل از ماموریت بررسی خواهند کرد.)
- صبر کن. - چیکار باید بکنیم؟
-چیکار کنیم؟ -بریم.
- چی باید بهشون نشون بدیم؟ - این...
- می‌تونی دانک بزنی؟ - دانک؟
- نشونشون بده. - نه.
- چی دوست داری ببینی؟ - چیزی هست که...
می‌تواند یک لی‌آپ یا یک پاس باشد.
- یا یه دانک. - فهمیدم.
- یه لی‌آپ. - یه لی‌آپ.
(نمایش یک لی‌آپ)
(سی هو، دانش‌آموز کلاس دوازدهم)
(یک حرکت سبک)
حرکتش سبک بود.
میشه یه گارد راس سه امتیازی بهمون نشون بدی؟
(نیروبخش در زمین بازی است.)
(یه شات قشنگ)
او یک حرکت جشن گونه دارد.
خدای من. - اون انرژی دهنده‌ست.
- بینی او آسیب دیده است. - او یک حرکت جشن و سرور دارد.
او یک حرکت جشن گونه دارد.
جه هون، چرا امتحان نمی‌کنی؟
به او منتقل کنید.
(او با اعتماد به نفس توپ را می‌گیرد...)
(و به سمت لبه می دود.)
(او وانمود می‌کند که با مهارت‌های بازیگری‌اش این ضربه را زده است.)
خدای من. او این کار را با کفش‌های رسمی‌اش انجام داد.
یئون شیک، امتحانش کن.
- من؟ - بریم، یئون سئوک.
- یئون شیک. - چطور این کار رو بکنم؟
شرط می‌بندم که او خوب است.
چی؟
(دریبلینگ سریع او آنها را هیجان‌زده می‌کند.)
شرط می‌بندم که او خوب است.
چی؟
این سخته - بذار امتحانش کنم.
- سخته. - موفق باشی.
- اونجاست. - داره انجامش میده.
(او پاس‌ها را طوری رد و بدل می‌کند که انگار در تلویزیون دیده است.)
- دیدی؟ - داره انجامش میده.
بدون فشار.
باشه. باشه. خدای من.
(زدن ضربه سخت است.)
- هیچ‌کدام از ما نتوانستیم شوت کنیم. - سخت است.
- چطور هیچ‌کدام از ما نتوانستیم این کار را انجام دهیم؟ - خدای من.
صبر کن. یه جین، تو امتحانش کن.
- من نمی‌دانم چطور. می‌توانم این کار را انجام دهم؟ - آن را به یه جین بده.
(او هرگز بسکتبال بازی نکرده است.)
چطور این کار را انجام می‌دهید؟
- اشکالی نداره، یه جین. - باشه.
(او شروع به دریبل زدن می‌کند، همانطور که در تلویزیون دیده است.)
(فوق العاده واکنش گرا)
(وارد شد!)
(تشویق)
- رفت تو. اما چطور؟ - تو استعداد داری.
خوبه. - اون یه استعداد ذاتی داره.
- آفرین. - کارت خوب بود.
الان همه چیز آماده است.
(بسکتبال سرگرم کننده است.)
(زمان ماموریت)
(اما قبل از آن)
(قرعه کشی کوپن جایزه)
(کوپنی که به مهمان اجازه می‌دهد هر زمان که بخواهد...)
(برای شرکت در یک مأموریت به جای یکی از اعضا)
(هنگامی که کوپن استفاده می‌شود، به عنوان یک تلاش حساب نمی‌شود.)
بسته به نتیجه،
مهمانان همیشگی ما...
قادر به شرکت خواهند بود...
- بدون هیچ تلاشی. - درست است.
خیلی خب، تاس رو بهش بده.
من برای کوپن می‌روم. - از ۰ تا ۲ است.
- بله. - موفق باشید.
(۱ کوپن دریافت شد)
- کافیه. - یکیش بد نیست.
خدای من، این اولین باره بعد از مدتی.
سی هو یکی می‌کشه. - بفرمایید.
اولین نفر.
- خیلی عصبی‌ام. - چیه؟
- یه گرون قیمت. - از اینجا بازش کن.
بیا، با استفاده از این قسمت کرکش کن.
همین و بس.
با صدای بلند بخونش. چی نوشته؟
«ما داریم فارغ‌التحصیل می‌شویم.»
«می‌خواهم آخرین سفر دوستانه‌ام را با همکلاسی‌های سال آخری‌ام داشته باشم.»
«بلیط رفت و برگشت هواپیما به جزیره ججو برای سه نفر.»
(جایزه دور اول: بلیط رفت و برگشت هواپیما به جزیره ججو برای ۳ نفر)
-واقعاً؟ -باورنکردنیه.
(بلیط رفت و برگشت هواپیما به جزیره ججو)
رفت و برگشت به جزیره ججو.
عالیه. برای شما سه نفر عالیه.
درسته؟ این سفر برای شما سه نفر است.
- سه. - عالیه.
- اوه، خدای من. - بازی چیه؟
(چالش تیراندازی)
(به نوبت توپ را شوت کنید و برای موفقیت به امتیاز هدف برسید.)
(پرتاب آزاد: ۱ امتیاز، پرتاب ۳ امتیازی: ۳ امتیاز)
(دور اول، امتیاز هدف: ۳ امتیاز)
- چهار بازیکن، سه امتیاز؟ - بله.
در عرض ده ضربه؟
- از 10؟ - نه، هر بازیکن 1 نوبت دارد.
هر کدوممون یه نوبت داریم؟
(۳ امتیاز با ۴ بازیکن؟)
صبر کن. - سه تا؟
- سه بازیکن؟ - آیا این سه بازیکن است؟
- نه، چهار بازیکن. - سه امتیاز توسط چهار بازیکن.
- سه نقطه. - فهمیدم.
ما کاملاً می‌توانیم این کار را انجام دهیم، نه؟
(می‌تونی انجامش بدی؟)
مگه به ​​ما یاد نمیدن؟
ما میتونیم انجامش بدیم، نه؟
این نگران‌کننده است.
- من می‌ترسم. - واقعاً...
چون...
- یا یه پرتاب سه امتیازی بزن... - بله، یه پرتاب سه امتیازی بزن...
- یا یک پرتاب آزاد. - درسته.
یا یک امتیاز در خط پرتاب آزاد، درست است؟
بهتره تمرین کنیم.
- پرتاب آزاد چیه؟ - از اینجا.
- می‌بینم. - اگه شلیک کنی...
و توپ وارد دروازه میشه...
از این خط، یک امتیاز دارد.
آیا یک بازیکن باید یک پرتاب سه امتیازی انجام دهد؟
- اگه... - بله؟
سه نفر از ما شکست می‌خوریم، آخرین بازیکن...
باید یک پرتاب سه امتیازی انجام دهد.
فشار را حس می‌کنم.
- این واقعاً... - سخته.
یکی از ما چهار نفر می‌تواند یک امتیاز کسب کند.
- به ما یاد بده. - لطفا به ما یاد بده.
- تیرانداز. - از اینجا؟
- سعی کن به تخته پشتی بزنی. - تخته پشتی.
به ضربه زدن به حلقه در پشت فکر کنید.
- چه حلقه‌ای؟ - مستطیل.
- اون مستطیل رو هدف قرار بده.
- این آسون نیست. - سعی کن یه شوت از راه دور بزنی.
باشه. - یه کم ریسک کن.
(نکته تیراندازی سی هو: شوت از راه دور بزنید.)
تصور کنید که به حلقه در پشت ضربه می‌زنید.
پس مستطیل را روی تخته بزنید، درست است؟
اینجا!
- متاسفم. - از پایین...
- اما... - چیکار کنم؟
اگر توپ به بینی شما برخورد کند چه؟
- اشکالی نداره. - ببخشید.
- یه پرتاب سه امتیازی. - جه سوک، در گذشته...
برای یک درام...
(او بسکتبال را برای بازیگری یاد گرفت.)
صبر کن.
- بزنش بالاتر. - باشه.
- پرتش کن جلوتر - صبر کن
یه مدت گذشته. یه لحظه بهم فرصت بده.
حتی یک گلوله هم وارد نمی‌شود.
چطوره بریم برای یه پرتاب سه امتیازی؟
یه لحظه صبر کن.
پرتاب سه امتیازی جه هون.
یه پرتاب سه امتیازی، جه هون؟
(جه هون یک پرتاب سه امتیازی انجام می‌دهد.)
خوبه. - این شاید بهتر باشه.
(پرتاب سه امتیازی نزدیک بود گل شود!)
(متعجب)
- من برای یک پرتاب سه امتیازی می‌روم. - یک پرتاب سه امتیازی بهتر است.
درست است؟
یا ...
(وضعیت تیراندازی خود را تغییر می‌دهد)
ما تو دردسر افتادیم. - حتی فقط یه امتیاز.
- چی؟ - اون...
(یک پرتاب سه امتیازی موفق داشت)
- تو موفق شدی! - فکر کردن به اینکه جواب میده!
- بله، این کار خواهد کرد! - چی؟
- اینجوری بهتره، نه؟ - آره.
- یا هر سه نفر می‌توانند برای یک پرتاب سه امتیازی تلاش کنند. - بیایید برای سه امتیاز تلاش کنیم.
بله. - بیایید 3 نفر برای یک پرتاب 3 امتیازی تلاش کنیم.
بیایید امتحانش کنیم.
در ۱، ۲، ۳.
بیا این کار رو بکنیم! - بفرمایید !
موفق باشید!
- موفق باشی! - تو از پسش برمی‌آیی!
- یک. - ریلکس باش.
- مستطیل تخته پشتی را هدف قرار دهید. - مستطیل.
(مستطیل تخته پشتی را هدف قرار دهید.)
(پرتاب آزاد، ۱ امتیاز)
وارد خواهد شد.
(بازیکن ۱، یه جین: گل نزد)
- اوه، نه. - اشکالی نداره.
- اوه، نه. - پس...
اگه یکی ۳ امتیاز بگیره، دیگه تمومه، درسته؟
- بله، از اینجا به بعد. - سه امتیاز.
(یئون سوک)
موفق باشید!
- موفق باشی! - این آسون نیست.
(یئون سئوک مستقیماً 3 امتیاز می‌گیرد.)
یه کم سخته.
(آیا آنها فوراً در دور اول موفق خواهند شد؟)
(که نرفت داخل؟)
چه بدشانسی‌ای. خیلی نزدیک بود.
- تقریباً موفق شد. - فکر کردم حتماً موفق می‌شه.
(بعد از دو بار برخورد به رینگ، اوت می‌شود)
تو میتونی انجامش بدی.
(نفر بعدی جائه سوک است که یک پرتاب سه امتیازی به ثمر رساند.)
(در این حالت او موفق شد)
چیزی که مهمه، ژست و حالت بدن نیست.
داره گل میزنه. - معلومه که نه.
درست مثل قبل.
(طبق تمرین شلیک کن، موفق خواهی شد!)
(بعد از برخورد به حلقه، گلی زده نشد)
فقط یه ذره...
- کاش از اینجا شوت کرده بودم. - همه به حلقه زدند.
حالا جی هون.
- اون اینجاست - بریم.
- مرد اینجاست. - بیا این کار را انجام دهیم.
- جه هون. - لی جه هون.
هون شما.
- لی جه هون. - درست مثل وقتی که تمرین کردی.
- موفق باشی. - با اعتماد به نفس پرتاب کن.
(کیم دو گی، هرچی داری بهمون نشون بده!)
داره به سمتش میدوه. درسته؟
داره وارد میشه.
(تمام تلاش‌ها به لبه‌ی حلقه خورد و شکست خورد.)
فکرش را بکن که نرفت داخل.
اوه، نه.
همه به لبه رینگ برخورد کردند.
(اولین تلاش ناموفق بود)
کاش از سینه شلیک می‌کرد.
بیا. از اینجا شلیک کرد.
به ما کمک کنید.
برو پایین - ما...
خم شو پایین - پایین؟
- زانوهاتو خم کن. - از پایین پرتش کن.
ما باید از بالا شلیک کنیم.
- نه، پایین. - از روی سینه.
از سینه.
از سینه؟
(یاد گرفتم از سینه شلیک کنم)
- از پایین؟ - بله، از سینه.
سینه.
- باشه. - باشه.
(استراتژی شلیک از سینه جواب می‌دهد!)
(لقب: مسی در دنیای تمرین)
- بعدی. - از پایین. از سینه.
- از پایین. - از سینه.
- از پایین، بالا فشار بده.
(تیراندازی از سینه امید را به ارمغان آورده است.)
- بله. - جواب میده.
- چند امتیاز؟ - سه.
(جه هون سعی می‌کند یک پرتاب آزاد انجام دهد.)
(موفقیت!)
عالیه. - از پسش برمی‌آد.
- اونا موفق میشن. - خوبه.
(با این سرعت، آنها در دور اول موفق خواهند شد!)
(یه جین همچنین پرتاب آزاد را تمرین می‌کند.)
داره وارد میشه.
(هر چهار نفر موفق شدند!)
- واقعاً؟ - حالا...
- اونا حسابی سرِ کارن - اوه، خدای من.
بعدی...
یه جین، بریم سر یه نکته.
خیلی خب، شروع می‌کنیم .
- در ۱، ۲، ۳. - در ۲، ۳.
- بیا این کار رو بکنیم! - بیا این کار رو بکنیم!
- موفق باشی. - موفق باشی.
آیا من اول می‌روم؟ من اول می‌روم.
وقتی کنترلش را به دست بگیری، توپ وارد دروازه می‌شود.
(آنها مهارت شوت کردن توپ را دارند!)
باشه، اینجوری. خوبه.
- بریم. - ریلکس باش.
(یک امتیاز روان!)
(جیغ زدن)
(از خوشحالی از جا پرید)
(۱ امتیاز گرفت)
عالیه. - شوت خوبی بود.
آفرین. حالا دیگه.
(تلاش دوم، یئون سوک: ۱)
بعد یه جین؟
- تو برو. - من؟
جه هون. برو جلو. موفق باشی.
(فوراً تیراندازی می‌کنید؟)
داره وارد میشه.
(امتیاز داده شده)
(یه نکته دیگه هم دارم)
(فقط کافیه دور اول رو با موفقیت پشت سر بذاری...)
(یک نکته است!)
صبر کن.
- اوه، نه. - یه لحظه صبر کن.
- این دفعه، یه جین باید... - من میرم.
من میرم، و تو آخر میری.
من؟
- بیا تمومش کنیم، یه جین. - یه جین
(بیا همینجا تمومش کنیم، یه جین.)
اعتماد به نفس داشته باش. - بیا این کار رو انجام بدیم.
موفق باشید.
(بدون هدف)
داره وارد میشه.
(تلاش دوم، یئون سوک: ۱، جه هون: ۱)
- اشکالی نداره. آخرین تلاش. - خواهش می‌کنم.
(الان فقط به جه سوک میشه اعتماد کرد.)
- بفرمایید! - بفرمایید.
- اینجاست! - اینجاست!
- یو جه سوک! - یو جه سوک!
(ناله کردن)
بچه‌ها، زیاد بهش توجه نکنید.
به جه سوک توجه نکن. - ما نگاهمون رو برمی‌گردونیم.
(دنبال جای دیگه‌ای هستم که به رفع لرزش‌های بازی کمک کنه)
بفرمایید، بفرمایید.
داره وارد میشه. داره وارد میشه.
(ناله کردن)
اوه، نه.
(تلاش دوم ناموفق بود)
به خاطر خدا.
بازی بهم می‌ریزد.
- حالا چی؟ - خیلی سخته.
صبر کن. چند بار امتحان شد؟
- چهارم. - صبر کن.
ما کوپن جایزه رو داریم. - درسته.
اما ما فقط یکی داریم، جه سوک. استفاده از آن...
خودمون باید از راند اول رد بشیم...
- و ازش تو راند دوم استفاده کن، جه سوک. - بله، حق با توئه.
- این خیلی سخته. - براشون خیلی چالش برانگیز نیست؟
- نظرت چیه یه تشویقی بکنیم؟ - بیا تشویق کنیم.
بیا. زود باش. بیا انجامش بدیم.
- ما باید این دفعه موفق بشیم. - موفق باشی.
- در ۱، ۲، ۳. - در ۱، ۲، ۳.
- موفق باشی! - موفق باشی!
- بریم. - خدای من.
(آنها 7 تلاش دیگر دارند.)
این بار باید موفق شویم.
ما الان باید موفق شویم.
بفرمایید، بفرمایید.
خب، راند چهارم. شروع می‌کنیم.
در ۱، ۲، ۳.
- بفرمایید! - موفق باشید!
- موفق باشی! - موفق باشی!
دارم عصبی میشم.
(از مجموع ۱۰ تلاش، آنها در تلاش شماره ۴ هستند.)
خدای من.
- بله! - بله!
(۳ امتیاز گرفت!)
خیلی خب!
(در یک حرکت ۳ امتیاز کسب کرد!)
(جیغ زدن)
(با عجله به سمتش می دود)
باشه!
(بچه‌ها!)
(تیرانداز مدل این کار را کرد!)
(او توپ را خیلی آرام پرتاب کرد.)
(و وارد شد!)
(حتی کری هم از تیراندازی دقیق جه هون شگفت‌زده می‌شد.)
(واکنشی شدیدتر...)
(به جای کسب عنوان قهرمانی کشور)
(هیجان‌زده)
دیدی که؟
- راند اول با موفقیت انجام شد! - کجا بریم؟
(شوکه)
این به لطف تشویق بازیکنان است.
باشه. - کیم دو گی!
اسمشو فریاد بزن. - کیم دو گی!
- کیم دو گی موفق شد. - کیم دو گی عزیز ما.
- واقعاً، جه هون... - بله، او این کار را کرد.
با این اوصاف، ما دور اول را با موفقیت پشت سر گذاشتیم.
- موفق - بله.
(بلیط رفت و برگشت به جزیره ججو را برای ۳ نفر تهیه کردم)
وقتشه تصمیم بگیری...
- چه بروم یا بایستم. - بروم.
می‌خوای دور دوم رو انجام بدی؟
کوپن جایزه ...
- هنوز استفاده نشده است. - ما آن را ذخیره کردیم.
- دقیقاً. - حالا، تصمیم بگیر.
برو یا متوقف شو؟ در ۱، ۲، ۳.
(سی هو چه تصمیمی خواهد گرفت؟)
- برو. - باشه.
درست میشه. (or: درست میشه.)
- بیا این کار رو بکنیم. - راند دوم.
دارم از دوپامین منفجر میشم. - درسته؟
- چیه؟ - واقعاً؟
«انتخاب برتر ورزشکاران نسل Z»
«کاپشن‌های پفی آندر آرمور».
(جایزه دور دوم: کاپشن‌های پفی آندر آرمور برای تیم)
- عالیه. - عالیه.
(جایزه ارتقا یافته مناسب دور دوم)
هنوز بازش نکن. - نکن؟
(کاپشن‌های پفی آندر آرمور)
در زمستان به یک کاپشن پفی بلند نیاز دارید.
(دور دوم)
(امتیاز هدف: ۴ امتیاز)
چهار امتیاز؟
- این یه امتیاز دیگه‌ست. - چهار امتیاز؟
- چی؟ - این فقط یه نکته دیگه‌ست.
در ۱، ۲، ۳.
- زدیم! زدیم! زدیم!
(از مجموع ۱۰ تلاش، آنها در تلاش شماره ۵ هستند.)
من اول؟
- دلم می‌خواد یه بار گل بزنم. - موفق باشی.
فقط یک بار کافی است.
- مستطیل. - مستطیل.
(بدون هدف)
(ناامید)
فکر کردم قراره بره تو. اینجا هم همینطور.
آفرین.
این یک فاجعه بزرگ است.
ملخ. بزن بریم، ملخ.
(عکس ملخ را به ما نشان بده!)
از پایین.
داره وارد میشه.
(یک شات تمیز)
همین و بس.
(جه سوک با موفقیت ۱ امتیاز گرفت!)
عالیه. سه امتیاز باقی مونده.
- سه امتیاز. - سه امتیاز.
- سه امتیاز دیگه. - طبق برنامه پیش رفت.
- بعدش... - اینجا.
- سه امتیاز. - طبق برنامه.
- من اول میرم. - باشه.
با یک ضربه آن را دریافت کنید!
- اون اینجاست. - حتماً میره تو.
حتماً وارد میشه.
- جه هون، بیا تمومش کنیم. - بفرمایید.
موفق باشید.
هون شما.
(جی هون، بیا تمومش کنیم.)
(بدون هدف)
هون شما.
(ناامید)
- نزدیک بود فرو بره. - چه حیف.
- اشکالی نداره. - به عهده‌ی تو می‌گذاریم، یئون سئوک.
اشکالی نداره.
(یئون سوک آخرین امید است.)
- موفق باشی. - موفق باشی!
(تلاش دوم، یئون سوک)
بازیگر بزرگ.
(دومین تلاش، Ye Jin: 0، Jae Suk: 1، Je Hoon: 0)
دست چپ فقط کمک می‌کنه، درسته؟ - بله.
(لحظه‌ای که به شلیک یئون سئوک نیاز است)
مثل دفعه قبل شلیک کن.
داره وارد میشه.
دست چپ فقط کمک می‌کنه، درسته؟
(ناله کردن)
داره وارد میشه.
چطور ممکنه؟
نزدیک بود.
- اشکالی نداره. اونا می‌تونن این کار رو بکنن. - اگه دستشو عوض کنه...
- اوه، نه. - خدای من.
اگر آنها شکست بخورند، آیا ما حتی ... را هم به دست نمی‌آوریم؟
- جایزه دور اول؟ - نه.
سپس...
اگر تعداد زیادی تلاش باقی نمانده است، بهتر است در راند دوم متوقف شوید.
باشه. - خب، حالا، هفتمین تلاشمون.
بیا انجامش بدیم - بفرمایید - بفرمایید
- در ۱، ۲، ۳. بیا انجامش بدیم! - در ۱، ۲، ۳. بیا انجامش بدیم!
بریم!
- یه جین - من؟
مستطیل، درست مثل قبل.
- مستطیل. - مستطیل را بزن.
(اول، یه جین برای ۱ امتیاز تلاش می‌کند.)
بالا.
مستطیل.
او موفق خواهد شد.
(بدون هدف!)
(هفتمین تلاش، یه جین: 0)
خیلی نزدیک بود. سه امتیاز رو امتحان می‌کنم.
- اول سه امتیاز. - سه امتیاز.
(هفتمین تلاش، یئون سوک)
بزن بریم. سه امتیاز.
خواهش می‌کنم.
شروع با سه امتیاز ایده خوبی است.
همین و بس.
(یک پرتاب سه امتیازی زد)
باشه!
(جیغ زدن)
(دوباره با عجله به سمتش دوید)
آفرین.
- عالیه. - کارت خوبه.
همانطور که انتظار می‌رفت.
- تو بهترینی. - حالا...
یک نکته.
- فقط ۱ امتیاز باقی مانده است؟ - آنها فقط ۱ امتیاز باقی مانده دارند.
- ما باید یه امتیاز دیگه بگیریم. - یه امتیاز.
- از هر کدومتون یه امتیاز. - هیچ فشاری نیست.
درست است.
باشه.
موفق باشید!
- بریم! - بریم!
بریم!
به دور سوم صعود خواهیم کرد.
داره وارد میشه.
(بدون هدف!)
(چشمانش را می‌بندد)
(هفتمین تلاش، یه جین: 0، یون سوک: 3، ج هون: 0)
(هفتمین تلاش، جائه سوک)
- جه سوک... - جه سوک...
- بر اضطرابت غلبه کن! - تسلیم نشو.
- ملخ. - باید ازش بگذری!
- باید ازش بگذری!
(همه تشویق می‌کنند.)
(می‌خندد)
باید از آن عبور کنی.
(ما به تو ایمان داریم، ای قادر متعال.)
موفق باشید!
(توپ بسکتبال سر راه است.)
(تیرانداز Grasshopper بی‌جهت حساس است.)
این ...
(می‌خندد)
(انتظار به حداکثر خود رسیده است.)
من آماده‌ام که با عجله بروم.
(آماده شدن برای تمام شدن)
اوه، نه.
(ناموفق)
اوه، نه.
(وای، نه...)
اوه، نه.
(به پایین رها شد)
(گروه تشویق‌کنندگان متفرق می‌شوند.)
(سرم درد می‌کند.)
فشار فوق‌العاده...
بیا، جه سوک.
(بیماری مزمن جه سوک دوباره او را آزار داد.)
بیا، جه سوک.
- بیا از کوپن جایزه استفاده کنیم. - باید ازش استفاده کنیم.
ما از کوپن جایزه استفاده خواهیم کرد.
- ما از کوپن جایزه استفاده خواهیم کرد. - ما از آن استفاده خواهیم کرد.
ما به کمک سی هو نیاز داریم.
- ما نمی‌تونیم این کار رو بکنیم. - بریم، سی هو.
حالا پس...
باید یکی از ما رو جایگزین کنی.
از بین ما چهار نفر، یکی باید بره بیرون.
من پیاده می‌شوم.
- رکود است. - نه، من این کار را خواهم کرد.
من تو رکودم - من حتی یه امتیاز هم نمی‌تونم بگیرم.
- تو هنوز باید تلاش کنی، یه جین. - سی هو.
من میرم بیرون - باشه
- ما سه تا؟ - یه جین باید...
شما سه نفر این کار را انجام دهید.
(جائه سوک بیرون، سی هو داخل)
سی هو باید آخرین نفر باشد.
ما سه نفر باید اول شلیک کنیم. بله.
سی هو باید آخر از همه بره. باشه.
سی هو می‌تواند بقیه را گل کند.
- در ۱، ۲، ۳. بفرمایید! - بفرمایید!
(کوپن جایزه را امتحان کنید)
مستطیله، باشه؟
مستطیل.
(بازیکن ۱، پرتاب آزاد یه جین)
مستطیل.
(بدون هدف)
(یه جین، یه تلاش اضافی)
(این به معنای فشار بیشتر برای اوست.)
اشکالی نداره.
سه امتیاز یا یک امتیاز؟
من برای یه پرتاب سه امتیازی میرم. - پرتاب سه امتیازی.
برای سه امتیاز پیش برویم.
سپس، او فقط می‌تواند یک گل بزند.
(بدون هدف)
خیلی دور است.
(جه هون عصبی شد و کنترلش را از دست داد.)
- یک امتیاز. - یک امتیاز.
- پس، من یه نکته رو میگم. - باشه.
یئون شیک، یه امتیاز بگیر.
- نه! - این...
آیا سی هو نباید اول یک پرتاب سه امتیازی انجام دهد؟
(چی؟)
- تو... - اما اگه من آخرین نفر برم...
حتی تو هم نتونستی از پسش بربیای. انجامش بده.
اگر دلتنگ شوم،
سی هو حتی اجازه تیراندازی هم ندارد.
بله، سی هو، باید سه تا بزنی.
بله.
موفق باشید!
- منصفانه‌ست. - بله.
بریم!
تو باید گل بزنی، سی هو.
او باید گل بزند.
اگر خطا برود، دیگر تیرانداز ما نیست.
حتماً روی سی هو هم فشار زیادی هست.
(این پسر عصبی...)
(هر زمان که ممکن باشد، پرتاب‌های سه امتیازی انجام می‌دهد.)
(او جونگ سی هو، دانش‌آموز سال آخر دبیرستان کیونگ‌بوک است.)
سی هو امروز چند پرتاب سه امتیازی انجام داده است؟
(این احتمالاً ...)
(پراسترس‌ترین لحظه در زندگی بسکتبالی‌اش.)
(آماده‌ام اگر خطا بزند، مسخره‌اش کنم)
بیا انجامش بدیم. هوا سرده. من به یه ژاکت نیاز دارم.
(بی‌صبرانه منتظرش هستم)
(من هم مشتاقانه منتظرم)
(منتظرش نیستی؟)
(بازیکن ۳، پرتاب سه امتیازی سی هو)
(یک پرتاب سه امتیازی تمیز)
(تشویق)
خیلی باحال بود.
(نحوه بازی تیم قهرمان جشنواره ملی ورزش)
(امتحان ویژه، سی هو ۳)
(امتحان ویژه، یئون سوک)
(و یک مرد هست که نمی‌تواند با خیال راحت لبخند بزند.)
- سی هو. - من بهت ایمان دارم.
سی هو
(این مرد میانسال به سی هو افتخار می‌کند.)
خیلی تمیز بود.
جائه سوک.
سی هو در هر صورت گل می‌زد.
چرا مجبور شدی من رو آخرین نفر بذاری؟
فقط یه نکته است.
- تو می‌تونی انجامش بدی. امتحانش کن. - تو از پسش برمی‌آیی!
(تو اینو داری، یو وان شات.)
چرا میگی نمیتونی بری؟
خب، من از پسش برمی‌آیم. - ادامه بده.
(یئون سوک باید به این داستان دراماتیک پایان دهد.)
صبر کن.
خواهش می‌کنم.
(دستان دعا کننده)
فقط کافیه به تخته پشتی بزنم. - باشه.
فقط کافیه به تخته پشتی بزنم.
(لطفاً...)
(دور کوپن یک شکست است.)
(مات و مبهوت)
(پایان تکان‌دهنده‌ی این کمیک اکشن برای پسرها)
اوه، خدای من.
خیلی سخته.
- آخرین نفر میرم... - بهت که گفتم نمیخوام.
سی هو می‌توانست...
سی هو می‌توانست دنبالم بیاید.
- چیکار کنیم؟ - فقط یه تلاش دیگه مونده.
(آنها یک فرصت آخر دارند.)
(به دلیل استرس، رفتارهای غیرعادی از خود نشان می‌دهد)
این داره دیوونم می‌کنه. - آخرین فرصت؟
- بله. - بیا انجامش بدیم.
ما می‌توانیم اینجا سه ​​امتیاز بگیریم.
(بالاخره، آنها آخرین تلاش خود را می‌کنند.)
(این موضوع برای آنها سنگین‌تر است.)
یه فرصت دیگه هم برامون مونده.
یک فرصت آخر.
(هنوز تمام نشده است.)
(اشکالی نداره!)
- بریم! - بریم!
- آخرین فرصت. - آخرین فرصت.
- در ۱، ۲، ۳. بزن بریم! - بزن بریم!
- بیا معجزه کنیم. - این آخرین فرصت ماست.
ما می‌توانیم این کار را انجام دهیم.
ما می‌تونیم این کار رو انجام بدیم - بیا انجامش بدیم!
(از مجموع ۱۰ تلاش، آنها در آخرین تلاش هستند.)
آخرین فرصت.
(ناامید)
یه جین، اول برو. یه امتیاز.
من موفق میشم.
(بازیکن ۱، پرتاب آزاد یه جین)
(آخرین تلاش، یه جین)
او (زن) آن را دارد.
(چی؟)
- موفق شد. - موفق شد.
داره وارد میشه.
(هدف)
(یه جین بالاخره موفق شد!)
او (زن) آن را دارد.
(دیوانگی)
- تو انجامش دادی. - بله!
- آفرین. - خواهش می‌کنم.
کارت عالی بود. - لطفا انجامش بده.
(یه جین جرقه امید را دوباره روشن کرد.)
- تو اول برو. نه، من اول می‌رم. - چی؟
(بازیکن ۲، پرتاب سه امتیازی جائه سوک)
(آخرین تلاش، جه سوک)
(یک پرتاب سه امتیازی، و تمام.)
(بدون هدف)
(آخرین تلاش، جه سوک)
فقط یه کم بیشتر.
(بازیکن ۳، پرتاب سه امتیازی یئون سئوک)
فقط کمی آن طرف‌تر.
بریم دبیرستان کیونگبوک!
- بله! - بله!
آن را دور پرتاب کنید.
(آیا او می‌تواند...)
(موفق بشی؟)
بیایید معجزه خلق کنیم.
(آخرین تلاش، یئون سوک)
(با اختلاف کمی از دستش رفت.)
با این حال، خیلی خوب بود.
او با اختلاف یک اینچ از دست رفت.
خیلی ... بود.
(آخرین تلاش، یئون سوک)
با این حال، مورد خوبی بود.
باشه. من این یکی رو درست می‌کنم.
او باید گل بزند.
خواهش می‌کنم.
جه هون، امتحانش کن. هیچ فشاری لازم نیست.
- موفق باشی! - هیچ فشاری نیست.
(آخرین شات امروز)
او (مرد) آن را دارد.
- چی؟ - هی!
(پایان)
(سوت با صدای غم انگیزی به صدا در می‌آید.)
(آنها در اولین ماموریت فصل جدید شکست می‌خورند.)
(هیچ معجزه‌ای در کار نبود.)
صبر کن. - نه.
(آنها بلیط هواپیما و ژاکت‌ها را می‌گیرند.)
نگهبانی بده، از آنها محافظت کن.
- نگهبان! - صبر کن.
فقط یک ثانیه.
چرا این را نگرفتند؟
- هرچند خیلی سخته. - هست.
(چرا دنبالش رفتی؟)
- چیکار کنیم؟ - این خیلی عذاب آوره...
صبح زود.
(آنها حتی نمی‌توانند به پسرها نگاه کنند.)
- باید متوقف می‌شدیم. - اونا رو بردن...
خیلی سرد و بی‌احساس.
- ما... - اول از همه...
- اوه. - اوه.
(کالای بی‌ارزش ظاهر می‌شود.)
نیکی و خوبی.
باید کاپشن‌های پفی را به آنها می‌دادیم.
- درسته. - متاسفیم.
ما واقعاً متاسفیم.
- عذرخواهی می‌کنیم. - متاسفیم.
اوه، خدای من.
این بهتر است.
- فکر کنم اینا بهترن. - درسته.
اینها کالاهای ما هستند.
(ناجور)
متاسفیم.
نکن. ما خیلی خوب عمل کردیم.
قبلاً... به هر حال...
کاپشن‌هایی که گرفتی یادته؟
لطفا آنها را اینجا بیاورید.
بذار براشون بخرم. - تو نمی‌تونی.
- من نمی‌تونم؟
- ما حتی نمی‌تونیم این کار رو بکنیم؟ - مجاز نیست.
چرا که نه؟
دارم پولمو خرج می‌کنم.
ما اجازه نداریم این کار را بکنیم. این خیلی بی‌رحمانه است.
- می‌دونم چه حسی داری، اما ما نمی‌تونیم. - خب، پس...
می‌دونم چه احساسی داری، اما ما هم اجازه نداریم این کار رو بکنیم.
(امروز فیلمبرداری «هر زمان که ممکن بود» چطور بود؟)
من سال دیگه نمیتونم بچه های سال سومی رو ببینم،
خب، خوب بود که یه چیزی برای یادگاری داشتن...
از طریق این نمایش.
کاش دوباره میتونستم باهاشون اینجوری معاشرت کنم...
حتی وقتی که در دانشگاه هستم.
- هر زمان که ممکن باشد! - هر زمان که ممکن باشد!
پس ما میریم.
- متاسفیم. - متاسفیم.
- امروز کارت خوب بود. - آیا باید...
از آنها بخواهید جایی را برای ناهار معرفی کنند؟
- جدی میگی؟ - نه؟
(ناوی یو بیش از حد به کارش متعهد است.)
می‌خوای ازشون بخوای تو این شرایط ناهار بهمون پیشنهاد بدن؟
هرچند می‌توانستیم.
- دانشجوها... باید بریم؟ - همین امروز بی سر و صدا بریم.
- باید بی‌سروصدا برویم. - فکری به ذهنم رسید.
فقط امروز بی سر و صدا آنجا را ترک کنید.
ما میریم، سی هو.
- خداحافظ! - خداحافظ.
- ممنون بابت امروز. - خداحافظ.
موفق باشید بچه‌ها. - ممنون.
باورم نمیشه که از دستمون رفت.
خیلی احساس بدی دارم. - سخته.
- فشارِ رفتنِ آخر... - بله، فشار.
- غیرممکن بود. - خدای من.
وقتی قراره نفر آخر بشم، هیچ‌وقت نمی‌تونم برسم.
هر بار که شکست می‌خوردیم، غمگین می‌شدیم،
اما هوا از همیشه سردتر بود...
بعد از اینکه سی هو گل زد.
وقتی آخرین نفر بودی، همه شوت‌ها را هم از دست دادی.
اما وقتی از دستش دادی،
پسرها آنقدر ناامید شدند که برگشتند.
(همه حرفش را قطع کردند.)
آنها این کار را کردند.
هیچ چیز آسون نیست. - نه.
بیا فقط بریم.
بعدی ساعت ۱۲ ظهر است، بنابراین کمی وقت داریم.
ما باید غذا بخوریم. - بله.
خب، یکی از گزینه‌ها این است که...
- اینجا غذا بخورم. - بله.
بیایید یک رستوران خوب در این نزدیکی را بررسی کنیم.
- البته. - این اولین باره.
- بیا بررسیش کنیم. - بله.
یه جین و جی هون این همه راه از سینان اومدن.
- اونا از طرف سینان اومدن. - درسته.
واقعاً افسرده کننده است.
- احساس دلسردی می‌کنی، درسته؟ - بله.
- من اینجوریم، "این خوبه؟" - باعث میشه اینجوری راه بری.
- داری راه میری. - درسته.
الان دقیقا اشتها ندارم.
- اشتهات رو از دست دادی. - بله.
اشتهای ما...
من هرگز نمی‌دانستم...
ما در زمین بسکتبال توپ بسکتبال پرتاب می‌کردیم.
- درسته. - اونا معمولاً...
- یه بازی نامربوط بهمون بده. - ما معمولاً بازی‌های احمقانه‌ای داریم.
الان دیگه نمی‌تونن جدی بشن و ما رو مجبور به شلیک کنن.
- درسته. - آره. این دفعه خیلی خشن بود.
خیلی سخت بود.
مثلاً وقتی سئو جین اینجا بود، می‌توانستیم بازی‌های عجیب و غریب انجام دهیم.
- درسته. - اما...
می‌دونی، سوار شدن به چیزهای عجیب و غریب. این شدنیه.
می‌دونی، سکوهای بسکتبال کوچیکی وجود داره.
- دقیقاً. - ما می‌توانستیم این کار را انجام دهیم.
من هم انتظار همچین چیزی رو داشتم.
اونا نمی‌تونن خیلی جدی باشن و ما رو مجبور به شوت کردن توپ بسکتبال کنن.
ما حتی بسکتبالیست هم نیستیم.
- باشه. - در موردش بهم بگو.
و هیچ دو امتیازی وجود نداشت.
در بسکتبال پرتاب‌های دو امتیازی وجود دارد.
(آنها شروع به شکایت بی‌وقفه کردند.)
این خیلی دلسردکننده است.
قبلش، حس می‌کردم...
انرژی خیلی زیاد و هجوم قوی دوپامین.
اونا قبلاً خیلی خوشحال بودن.
وقتی ژاکت‌ها را دیدند، همه نفسشان بند آمد.
این حس شکست...
داشتم می‌مردم که کار از کار بگذره.
وقتی از راند اول رد شدیم، حس کردم...
- بر فراز دنیا. - بله، او آن پرتاب سه امتیازی را انجام داد.
فشار در دور دوم بیشتر بود...
یه لحظه فکر کن، ما داشتیم حرف میزدیم...
در مورد اینکه چقدر برای ۲۰ دقیقه ناامید هستیم.
- خیلی هم ... بود - حالا بس کنیم.
- داریم... - باید بس کنیم؟
مشتری بعدی منتظر است.
باید متوقف شویم تا آسیب نبینیم.
ما باید دفعه‌ی بعد موفق بشیم. ما باید.
- حالا... - هستن...
- دو تا رستوران کره‌ای. - بریم یه سری بهش بزنیم؟
بین یک رستوران باسام و یک رستوران چئونگ‌گوک‌جانگ یکی را انتخاب کنید.
باشه. - حتماً.
یا یه رستوران چینی هست.
- کجا؟ - همون جای قدیمی.
باید بریم اونجا؟
صبح شده و مردم در صف منتظرند.
آنها صبح زود در صف منتظرند.
- چرا ما... - ما هم به آنها ملحق شویم؟
ما می‌توانیم از آنجا عبور کنیم. - باید عبور کنیم؟
ما می‌توانیم از آنجا عبور کنیم.
بریم یه جایی که مردم منتظرن.
- بله. - چی باعث شد نظرت عوض بشه؟
معمولاً او هیچ‌وقت منتظر نمی‌ماند.
آیا سعی می‌کنید با خوردن غذای خوب، احساس بهتری داشته باشید؟
درست است.
من جامپونگ تند خواهم خورد...
و احساس قوی‌تری داشته باشید.
او نودل دوست دارد.
جوان‌ترها رهبری را به دست می‌گیرند.
- درسته. - بله.
این مکان حال و هوای خاصی دارد.
- این... - به نظر یکی خوب میاد.
(ظاهر مورد تایید است.)
نقدهای خوب زیادی وجود داشت.
مردم از قبل منتظرند.
اوه، این...
- معلم! - همین نزدیکی‌ها بود.
(کنار رستوران چینی،)
(کوچه آشنایی وجود دارد؟)
معلم پیانو در قسمت اول.
- واقعاً؟ - صبر کن.
(مارس ۲۰۲۴ بود.)
(اولین قسمت از هر زمان که ممکن باشد)
(رستوران چینی که آنها تازه دیدند)
(کوچه‌ای که با لی کوانگ سو به آن آمدند)
- سلام. - سلام.
(جایی که معلم پیانو، که می‌خواست با بزرگسالان صحبت کند، آنجا بود)
- اوه، این... - اوه، درسته!
(آنها به وضوح او را به یاد دارند.)
داری سعی می‌کنی ببینی اونجاست یا نه؟
(ما در راهیم.)
- اون اینجاست؟ - ما یه بار اومدیم...
یک معلم پیانو برای کودکان.
کنار این خونه‌ست؟
این یکی است.
بله، این همونه.
آیا او اینجاست؟ (آیا او اینجاست؟)
(همچنین هیجان‌زده)
خانم. (Maham.)
- سلام. - اینجا همونجاست؟
(آنها در اوقات فراغت خود، مکان خاطره را دوباره مرور می‌کنند.)
خیلی تعجب می‌کنه. - اسمش چی بود؟
(آنها در اوقات فراغت خود، مکان خاطره را دوباره مرور می‌کنند.)
فکر کنم آخر هفته‌ها تعطیله.
(آخر هفته‌ها خیلی باارزش هستند.)
او فقط می‌توانست با بچه‌ها صحبت کند،
بنابراین او می‌خواست با بزرگسالان صحبت کند.
او به کمی مکالمه‌ی بزرگسالانه نیاز داشت.
اون دفعه بردی؟
ما موفق شدیم. ما موفق شدیم.
- ما جوایز را به او دادیم. - به دور دوم رسیدیم؟
ما این کار را کردیم.
از قبل پر شده است.
- اوه، اونا ساعت ۱۰ صبح باز می‌کنن. - ساعت ۱۰ صبح.
- این حتماً یکی خوبه. - از قبل پر شده.
- به نظر میاد...
- آیا این... - ما باید در صف منتظر بمانیم.
ما باید تو صف باشیم - یه صف هست.
- اونجا رو ببین. - خدای من.
خط در پشت است.
- سلام. - سلام.
- این یه رستوران معروفه؟ - بله.
آنها به چه چیزی مشهور هستند؟
- جاجانگمیون. - واقعاً؟
-جاجانگمیون و جامپونگ؟ -جاجانگمیون و جامپونگ؟
حتماً قدیمی است.
اونا خیلی معروفن...
- که ساعت ۱۰ صبح باز می‌کنند. - پرسیدی؟
- ساعت ده و نیم صبحه؟ - بله.
- اوه، نه. - چی شده؟
خیلی خوب میشه. (or: خیلی خوب میشه.)
- واقعاً؟ - واقعاً؟ یه نگاهی انداختی؟
بله. اونجا خیلی وحشیه.
- درسته؟ - مردم...
خیلی با عجله غذا خوردن
(قلبش تند می‌زند.)
آیا این نیست که...
اولین باری که در صف منتظر می‌مانیم؟
ما به ندرت این کار را می‌کنیم.
آخرین باری که این کار را کردیم را یادم نمی‌آید.
همچنین، خوردن جاجانگ‌میون و جامپونگ خیلی طول نمی‌کشد.
- درسته. - حق با توئه.
- نرخ گردش مالی بالایی داره. - شرط می‌بندم که داره.
وقتی از این جاده می‌روی،
اونجا کاخ گیونگ‌بوک‌گونگ هست.
کنار ایستگاه گیونگ‌بوک‌گونگ...
پلیس کلانشهر سئول، و من خدمت سربازی‌ام را آنجا گذراندم.
- اوه، تو این کار رو کردی. - فهمیدم.
- اون یه افسر پلیسِ ثبت‌شده بود. - من بودم.
شما باید این منطقه را به خوبی بشناسید.
یادمه که اومدم اینجا...
- حدود ده سال پیش. - تو اینجا بودی؟
بله. همیشه معروف بوده...
به عنوان یک رستوران خوب
با شنیدن این حرف، بی‌صبرانه منتظر خوردنش هستم،
اما صف کوتاه‌تر نخواهد شد.
اینطور نیست؟
نه تا وقتی که کار اولین گروه از مشتریان تمام شود.
- درسته. اما وقتی اونا برن، - یا...
- ما الان داخل هستیم. - دارن تمیزکاری می‌کنن...
- بعد از اینکه اونا رفتن. - فهمیدم.
- پس، اونا به زودی میرن تو. - فکر کنم.
حتماً خیلی خوبه.
- همینطور که منتظرم، - بی‌صبرانه منتظرم که بخورمش.
دارم فکر می‌کنم، «بی‌صبرانه منتظرم که بخورمش.»
بعد، مغازه خالی بولگوگی را آن طرف خیابان می‌بینم...
و با خودم فکر کنم، "آیا باید به جای آن به آنجا بروم؟"
بعدش، باید برگردیم و از خیابون رد بشیم.
حتی باز هم نیستند.
- درسته. - فکر کنم ساعت ۱۱ صبح باز می‌کنن.
- ما باید دوباره از اینجا رد بشیم، درسته؟ - بله.
- باید برگردیم. - پس، من باید منتظر بمانم.
بله.
دارن میرن داخل.
- هستن. - خیلی‌هاشون هستن.
- بفرمایید. - بله.
آیا باید با اتوبوس برویم؟
به مقصد بعدی؟
نمیشه یه تاکسی لوکس صدا بزنیم؟
(تا جایی که ممکن است نمایش جدید دوستش را تبلیغ می‌کند)
- خب، تاکسی من... - توی سینان هست.
- الان توی سینان هستم. - اوه، چون خیلی دوره.
حتماً رانندگیت خیلی خوب شده.
بله. هست...
صحنه‌ای که در آن غرق می‌شوم.
کارگردان اکشن من به من یاد داد که چگونه این کار را انجام دهم،
و آنها ماشین را برای آن بازسازی کردند.
خب، من چند باری امتحانش کردم.
خیلی جذاب بود،
و حس کردم شخصیت اصلی یه فیلمم.
- اما تو شخصیت اصلی هستی. - اوه، حق با توئه.
تو نقش اول هستی - من هستم.
شما به معنای واقعی کلمه شخصیت اصلی یک فیلم هستید.
(او کمی دیر متوجه شد که کیست.)
اما هیچ‌وقت تا این حد واقعی حس نشده.
بیشتر از چیزی که انتظار داشتم طول می‌کشه.
- پشیمون که نیستی، نه؟ - نه.
دارن میان بیرون. - اونجان.
- به زودی... - فکر کنم به زودی بریم داخل.
یئون سئوک، بشین.
نه، تو میتونی...
- اینجا بشین؟ - نه.
- پیرمرد باید... - درسته.
- منظورم این نیست. - اما...
یه پسر جوون هم اینجا نشسته.
«یک پسر جوان.»
وقتی حتی یک پسر جوان نشسته باشد، نمی‌توان این را گفت.
سن مساوی با رتبه است.
- یه جین، می‌خوای بشینی؟ - من خوبم.
- خیلی خوب به نظر میای. - بله.
(نشان دادن ادب و نزاکت)
کی پیشنهاد اومدن به اینجا رو داد؟ پدر و مادرت؟
- انجامش دادم. - اوه، واقعاً؟
او فوراً شروع به برقراری ارتباط با شهروندان کرد.
من از آن دسته آدم‌هایی نیستم که منتظر بمانم،
حتی اگر یک رستوران فوق‌العاده معروف باشد.
(پسرک هرگز نپرسید.)
- اما این جا ارزش صبر کردن رو داره؟ - بله.
- یه عکس. - فقط می‌تونم شکمم رو سیر کنم.
- اما کارکنان... - مشکلی نیست.
(مشتریان بعدی در صف وارد می‌شوند.)
می‌بینید؟
تقریباً رسیدیم.
و مهمانی چهار نفره.
ما هم؟
- بریم. - دهنم آب افتاد.
- نمی‌تونم صبر کنم. - باشه.
- خیلی حس خوبی داره. - لطفا بقیه رو محو کن.
- باشه. - باشه.
دارن برنج جامپونگ می‌خورن.
- منو کجاست؟ - منو؟
- خوبه؟ برنج جامپونگ؟ - اون بالاست.
برنج جامپونگ اول از همه تمام می‌شود.
این مکان به خاطر برنج جامپونگ معروف است.
او می‌گوید برنج جامپونگ آنها بهترین است.
- برنج جامپونگ. - اونا زودتر تموم شدن.
- و kkanpunggi. - اوه، kkanpunggi!
- میشه برنج جامپونگ سفارش بدیم؟ - بله.
تو قبلاً اینجا بودی. من اومدم.
- قبلاً اینجا بودی، جه هون؟ - اونجا نشستی.
- بله، یادش هست. - من یاد داشتم.
من برنج جامپونگ خواهم خورد.
همچنین، kkanpunggi و tangsuyuk.
Kkanpunggi امروز تمام شد.
- کَنپونگی (Kkanpunggi) تمام شده؟ - بله.
- پس فقط تانگسویوک. - اما هنوز صبحه.
- بعد... - یک تانگسویوک،
یک برنج جیمپونگ، یک جاجانگمیون،
یکی برنج سرخ‌شده، و یکی دیگر جاجانگ‌میون.
اما همه دارند جامپونگ می‌خورند.
می‌دونم. صبر کن، باید جاجانگ‌میون رو بگیرم؟
یا جامپونگ؟
- خانم. - بله؟
- به جاش جامپونگ می‌خورم. - سفارش اولیه‌ات چی بود؟
نه، من فقط برنج جامپونگ می‌خورم.
- تو میتونی... - نه.
- ما را نادیده بگیر.
- خب، برنج جامپونگ؟ - بله.
- چرا اینقدر حواست پرته؟ - فقط...
- می‌تونی مال من رو بچشی. - اینکه من مضطربم.
اینکه غذایشان تمام شود، من را مضطرب می‌کند.
(برای کمک به او در رفع اضطرابش...)
- رستوران... - تانگسویوک شما اینجاست.
متشکرم.
- خدای من. - اول سرخش می‌کنن.
درست است.
- خدای من. - خدای من.
- خیلی خوشمزه به نظر میاد. - خیلی خوب به نظر میاد.
- این... - خیلی خوشمزه به نظر میاد.
- ممنون بابت غذا. - بیا غذا بخوریم.
(آنها 30 دقیقه برای غذای اول منتظر ماندند.)
ممنون بابت غذا.
شما دو نفر هستید؟
(ناله)
پس من میتونم فقط یه نفر رو ببرم؟
مرتب و تمیز است.
(ناله)
(نفس نفس زدن)
- خیلی قشنگه. - آره.
به هیچ وجه!
(مطمئناً ارزش صبر کردن را دارد)
مرتب و تمیز است.
(سر تکان دادن)
(همچنین سر تکان می‌دهد)
من باید برگردم اینجا. - بله.
(یه گاز از تانگسویوک، اونوقت می‌خواد مشتری همیشگیش بشه.)
ساعت ۱۰ صبح باز می‌شود.
دیوانه‌وار خوب است.
چطور اینقدر ترد و شکننده است؟
شرط می‌بندم این کوفته‌های تخت، ترد هم هستند.
(آنها کوفته سرخ شده هستند، نه کوفته صاف.)
کوفته‌ها داغ هستند.
(وای خدای من!)
خوشمزه است.
(مزه ای که حتی اگر بسوزد هم دلت می خواهد آن را در دهانت فرو کنی)
بفرمایید. - متشکرم.
(سه غذای محبوب چینی ظاهر می‌شوند.)
رشته فرنگی ها خیلی نازک هستند.
خیلی خوشمزه به نظر میرسن.
- این غذا داخلش برنج داره. - بله.
این آخرین برنج جامپونگ امروز است.
واقعاً؟
(آخرین برنج جامپونگ روز)
(تحت تأثیر قرار گرفتم)
- این برنج جامپونگه. - خوشمزه‌ست.
به همین دلیل است که این رستوران زود تعطیل می‌شود.
- حق با توئه. این غذا... - خوشمزه‌ست.
متشکرم.
مردم باید دوباره به اینجا برگردند.
-جدی میگم. -میدونم. این آخریه.
خیلی خوشمزه است.
خوشمزه است، درست است؟
این سوپ... خدای من.
- باورنکردنیه، نه؟ - چقدر جذاب.
معده را آرام می‌کند.
خوشمزه است، درست است؟
(آنها بدون هیچ کلامی غذا را استنشاق می‌کنند.)
غذاهای برنجی تمام شده‌اند.
بعضی از غذاها تمام شده‌اند.
- چی؟ - کارشون تمومه.
(ساعت ۱۱ صبح، غذاهای برنجی تمام شده‌اند.)
- تموم شد؟ - خدای من.
ما در چیدمان نیروها کار فوق‌العاده‌ای انجام دادیم.
- شانس آوردیم. - خط قطع شد.
(او جذب غذا شده است.)
- خوشمزه‌ست، نه؟ - بله.
- از اینکه تو صف وایسادی خوشحال نیستی؟ - خیلی خوشمزه‌ست.
اون جمله کاملاً شدنی بود. - بله.
- حدود بیست دقیقه منتظر ماندیم؟ - بله.
یه لحظه یاد ورزشکارا افتادم.
متاسفیم.
- ما خوشحال خواهیم شد و در آن موفق خواهیم شد. - ما در آن موفق خواهیم شد.
ما نمی‌توانیم برای تعیین اینکه چه کسی امروز پول بدهد، یک بازی پر سر و صدا راه بیندازیم.
بیایید یک بازی ساده انجام دهیم.
- حتماً انجامش بدیم؟ - حتماً.
بیایید آن را انجام دهیم.
- چه کاری؟ - هر کاری بکنیم.
- این یه بازیه که از هوش مصنوعی استفاده می‌کنه. - باشه.
شما دو عدد تصادفی انتخاب می‌کنید...
- از ۱ تا ۲۰. - باشه.
سپس به هوش مصنوعی اجازه می‌دهید یکی از عملیات حسابی را انتخاب کند.
فرض کنید شما ۲ و ۱۰ را انتخاب می‌کنید.
هوش مصنوعی ممکن است ضرب، تقسیم،
- تفریق، یا جمع. - باشه.
شخصی که کمترین یا بیشترین نتیجه را کسب کرده باشد، هزینه را پرداخت می‌کند.
بیایید شروع کنیم.
(تصمیم گیری در مورد اینکه چه کسی پرداخت می کند)
- شروع کنم؟ - جی هون.
- بیست. - بیست.
نه. بیست و...
- بیست و نه. - بله.
ضرب را بدست آوردید.
(جی هون: ۲۰ ضربدر ۹، ۱۸۰)
ضرب را بدست آوردید.
(او ۱۸۰ می‌گیرد.)
بعدش میشه ۱۸۰.
- انگار... - پس ۱۸۰ تاست.
من پول نمی‌دم. - اون انتخاب نمیشه.
من ۳ و ۱۸ رو انتخاب می‌کنم.
- سه و هجده؟ - سه و هجده.
- ضرب رو گرفتی. - دوباره هجده؟
چرا همه اعداد را در هم ضرب می‌کند؟
ضرب را بدست آوردید.
دوباره هجده؟
چرا همه اعداد را در هم ضرب می‌کند؟
پنجاه و چهار.
- نتیجه چیه؟ - پنجاه و چهار.
پنجاه و چهار.
من ۲۰ و ۱۹ رو انتخاب می‌کنم.
تصمیم گرفتی ریسک کنی.
- تو ۲۰ و ۱۹ رو انتخاب می‌کنی. - فکر کنم تفریق رو به دست بیاری.
- بیا ضرب رو یاد بگیریم. - باشه.
- لطفا بذار ضرب باشه. - این تفریق هست.
(بنابراین، معادله‌ی جائه سوک این است که ۲۰ منهای ۱۹ می‌شود ۱.)
تفریق است.
یکی.
صبر کن. - یکی.
حالا...
- شماره ۱. - شماره ۱.
فقط باید از گرفتنش خودداری کنم. درسته.
هر عددی را انتخاب کنید. صفر چطور؟
دوازده و دو.
- دوازده و دو. - لشکر.
- نتیجه پنج است. - پنج.
خیلی باحال بود.
- ممنون بابت غذا. - اشکالی نداره پولش رو بدم،
- اما خیلی ... - خیلی خوشمزه بود.
چه بازی عجیبی.
بعد از اینکه چندین بار عمل ضرب را به ما انجام دادیم...
- اونا سرشون شلوغه. - من میرم و پول میدم.
ممنون بابت غذا.
- خانم، من آماده‌ام پرداخت کنم. - جمعاً میشه ۶۰ دلار.
باشه.
(خیره)
او واقعاً از جیب خودش هزینه می‌کند.
نمی‌دانم چرا زودتر به اینجا نیامده‌ام.
ممنون بابت غذا.
- ممنون. - بابت غذا ممنون.
- سلام. - از غذاتون لذت ببرید.
باشه. - از غذات لذت ببر.
می‌توانیم جلوی چئونگ‌وادا سوار اتوبوس شویم.
چئونگ‌وادا؟
برای رسیدن به چئونگ‌وادائه باید از آن مسیر برویم.
تو که قبلا کار میکردی...
- در دفتر رئیس جمهور. - در یک نمایش؟
- حق با توئه. - بله.
- حتماً. - قبلاً اونجا کار می‌کردی.
بریم محل کار سابقم.
- می‌دونی... - جلوی چئونگ‌وادائه.
به فواره روبروی چئونگ‌وادائه نگاه کنید.
- قشنگه. - این چیه؟
خدای من، خیلی باحاله.
- اون... - این یه ققنوسه.
- یه ققنوس.
(خیره)
جائه سوک، همسرش، و...
بله.
اون چیه؟
(در حال فکر کردن)
اونا حروف چینی هستن.
می‌خواستم آن را بخوانم، اما شخصیت‌ها دشوار بودند.
خدای من، بهش نگاه کن.
منظره با کوهی که در پشت آن قرار دارد، بسیار زیباست.
- خیلی باحاله. - خیلی باحاله.
موقعیت مکانی عالی است.
چه منظره‌ای!
- جدی میگم، اون موقع ها... - جه سوک.
- نمیشه یه عکس دسته جمعی بگیریم؟ - اون موقع ها...
وقت زیادی نداریم.
- یه عکس دسته جمعی، پای من. - فقط باید از خیابون رد بشیم.
باید عجله کنیم. اتوبوس هنوز نیامده است.
اون موقع‌ها، من برای «علامت تعجب» اومدم اینجا.
- این اولین باره که اینجام. - اون موقع بیست سال پیش بود.
اولین باره اینجا چطوره؟
شما در دفتر رئیس جمهور کار می‌کردید.
آن صحنه‌ها سر یک صحنه فیلمبرداری شدند.
باید جلوی ققنوس عکس می‌گرفتیم.
- یئون سئوک عاشق عکس گرفتنه. - درسته.
اخیراً یک عکس پولاروید پیدا کردم...
من موقع فیلمبرداری «معماری ۱۰۱» با سوزی عکس گرفتم.
من هنوز...
- در مورد سوزی حرف نزن، عوضی - چرا؟
- دارم در مورد یه خاطره حرف می‌زنم. - تو در حق جه هون ظلم کردی.
تو به جه هون ظلم کردی.
دارم از یه خاطره حرف می‌زنم.
- دارم در مورد یه عکس قدیمی حرف می‌زنم. - دانش‌آموز سال آخر عینکی.
- خدای من. - داریش؟
- منم دارمش. هنوزم دارمش. - واقعا؟
-واقعاً؟ درسته. -بله.تو اون عکس رو گرفتی.
یه عکس پولاروید بود که با هم گرفتیم.
- حتی بعد از ده سال... - می‌دونم.
(حتی بعد از یک دهه یا بیشتر، آنها درباره فیلم خاطره دارند.)
- خیلی خوش گذشت. - حق با توئه.
- اینجاست. - سوار اتوبوس شویم.
- خوبه. - خیلی قشنگه.
- خیلی بامزه‌ست. - اول سوار اتوبوس شو.
باشه.
- سلام. - سلام.
هوا عالیه - می‌دونم.
حتی ابری هم نیست. درسته؟
به زودی، هوا خیلی سرد خواهد شد.
من می‌دانم.
جه هون، ما تو یه جزیره گیر افتاده بودیم.
- می‌دونم. برگشتم شهر. - اینجا...
بله. این یک گردش خوب است.
این چیزیه که حس میشه، درسته؟
چی؟ دارن از یه چیزی فیلم میگیرن.
چی؟
- کجا؟ - شاید من اشتباه می‌کنم.
دارن آماده میشن. - حق با توئه.
دارن یه چیزی رو فیلم میگیرن. یه صحنه‌ی بارونی.
دارن یه چیزی رو فیلمبرداری می‌کنن. صحنه‌ی بارونیه؟
بله. فکر کنم از ماشین آب‌پاش استفاده می‌کنند.
حق با توست. آنها از ماشین آب‌پاش استفاده خواهند کرد.
(به نظر می‌رسد که آنها قرار است یک صحنه بارانی را در یک روز آفتابی فیلمبرداری کنند.)
این یه گروه فیلمبرداریه.
ما بازیگرانی هستیم که همیشه از چیزها فیلم می‌گیریم.
- بله. - اما وقتی یه گروه رو بیرون میبینیم،
- ما می‌گوییم، "آیا این یک عکسبرداری است؟" - درست است. من هم همین کار را می‌کنم.
بررسی می‌کنم که آیا اسکریپتی وجود دارد یا خیر.
نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم که نپرسم. - می‌دونم.
میدونی چی گفت؟
یه بار تو تلویزیون بود،
و صورتش خیلی بزرگ به نظر می‌رسید.
او گفت که نباید کنار سلبریتی‌ها بایستی.
تو اینو گفتی، درسته؟
(دو میزبان مشغول برقراری ارتباط با شهروندان هستند.)
کدوم نمایش بود؟
بازیگران چه کسانی هستند؟
(آنها با بی‌خیالی از پنجره به بیرون نگاه می‌کنند.)
با آن دو،
- مثل یه گردش بیرون از شهر می‌مونه. - بله.
- انگار قراره بریم، نه؟ - انگار قراره بری.
(انها شبیه زوجی هستند که به سئول آمده‌اند.)
ما...
(ما چطور؟)
انگار داریم کار می‌کنیم.
- فقط یه شلیکه. - برای ما، فقط یه شلیکه.
- برای اونا، این یه قراره. - انگار دارن با هم قرار میذارن.
یه جین کیفی روی سینه‌اش انداخته است،
- پس واقعاً حس یه قرار عاشقانه رو داره. - حق با توئه.
بریم و دومین مهمان هر زمان رو پیدا کنیم.
یو جونگ ایل و کیم یو جین.
«ما شوهری هستیم که عاشق تصنیف است...»
«و همسری که عاشق هوی متال است.»
«در حالی که مدل موی ما یکی است،»
«سلیقه‌های ما در موسیقی، شخصیت‌ها،»
- «و مدل لباس‌ها...» - آیا آنها متفاوت هستند؟
«دقیقاً متضادها».
«هر زمان که ممکن باشد، ما را به ناگوونِ آرام یا بهشت ​​دعوت می‌کنیم.»
«از زوجی که شبیه ...»
«هارمونی زیبا از نت‌های مختلف.»
آیا آنها نوازنده هستند؟ آیا کافه اداره می‌کنند؟
آنها از «ناگوون» نام بردند.
- بازی Nagwon در Jongno. - بازی Nagwon.
- مگه اونجا جای دیگه ای نیست؟ - شاید حق با تو باشه.
درسته. - یه سالن نمایش آلات موسیقی اونجاست.
- درسته. - ممکنه همینطور باشه.
در طبقه دوم است.
طبقه دوم.
سلام.
- خدای من. - اینجا یه مغازه‌ی آلات موسیقیه.
گیتارها هستن. خدای من.
(بهشت سازها، جایی که همه صداها جمع می‌شوند)
(سازهای بادی)
(سازهای کوبه‌ای)
(سازهای زهی)
- اون موقع‌ها، - سلام.
افرادی که گیتار و سازهای دیگر می‌نواختند...
- اومد اینجا. - درسته.
- اونا گیتارها رو امتحان کردن. - درسته.
خیلی آدم هست.
- از این طرف است. - کنار آن طرف است.
- کجا؟ - اینجا B210 است.
- B210 هست. - حق با توئه. همینجاست.
- اینجا همونجاست. - جئونگ ایل و یو جین.
(یه جای گیتار؟)
- سلام. - خوش آمدید.
- سلام. - شما برای ما نامه فرستادید، درسته؟
یو جونگ ایل و کیم یو جین.
- بله. سلام. - سلام.
- از آشنایی با شما خوشبختم. سلام. - سلام.
- از آشنایی با شما خوشبختم.
ما به پاساژ ناگون آمدیم…
- ممنون از شما دو نفر. - گیتارهای زیادی وجود دارد.
- خوش اومدی. - چه باحال.
از آشنایی با شما خوشبختم. - از آشنایی با شما خوشبختم.
- خدای من. - از حضور شما خوشحالم.
حتماً مغازه‌ای است که تخصصش گیتار الکتریک است.
درست است. ما در گیتار الکتریک تخصص داریم.
همانطور که قبلاً گفتیم...
شاید الان فرق کرده باشد.
اما وقتی دبیرستان بودم، اینجا مکه بود.
- آنجا مکه‌ی موسیقی‌دانان بود. - دانش‌آموزانی که ساز می‌نواختند.
- موسیقی متال و گروه‌های موسیقی محبوب بودند. - درست است.
- اونا هر آخر هفته اینجا میومدن. - بله.
(مردم موهایشان را بلند می‌کردند و آرزوی راکر شدن داشتند.)
الان اوضاع چطوره؟
- خیلی از مشتری‌ها آخر هفته‌ها میان. - واقعاً؟
این روزها، موجی از گروه‌های موسیقی دانشگاهی به راه افتاده است.
(افزایش چشمگیری در گروه‌های موسیقی دانشگاهی وجود دارد!)
(روز ششم)
(سیلیکا ژل)
(لمس شده)
- موجی از گروه‌ها به راه افتاده. - بله.
درست است.
بنابراین دانشجویان دانشگاه بیشترین بازدید را دارند.
- خیلی از دانشجوهای دانشگاه میان. - بله.
اما فعلا فصل امتحاناته.
امیدوار بودیم در این فاصله‌ها بیایی...
و به پاساژ ناگوون انرژی بده.
- برای همین نامه فرستادی. - زمان‌های بینابین.
بله.
شما در نامه اشاره کردید که شما دو نفر...
- سبک‌های مختلف. - سبک‌های مختلف.
- بله. - بله.
- زنش هوی متال دوست داره. - بله.
- شوهر موسیقی تصنیف دوست دارد. - موسیقی تصنیف. درست است.
- من شروع به یادگیری موسیقی کردم... - باشه.
چون من راک و از این جور چیزا دوست داشتم.
اما همینطور که پیرتر می‌شدم،
من شروع به ترجیح دادن موسیقی تصنیف کردم.
(حالا، او موسیقی تصنیف‌های احساسی را دوست دارد.)
یو جین، آیا شما به سبک هوی متال علاقه دارید؟
بله. در مغازه،
من یک آهنگ هوی متال از پنترا پخش می‌کنم.
وقتی تمام می‌شود، او یک آهنگ تصنیف می‌نوازد.
ما همیشه این کار را می‌کنیم.
سال‌هاست که همین مدل مو را داری؟
حق با توئه. من این مدل مو رو شروع کردم...
وقتی که راک را دوست داشتم.
آن موقع بود که شروع به بلند کردن موهایم کردم.
من عاشق حفظ این مدل مو هستم.
برای همین هنوز دارمش.
از حرکاتت معلومه که به موهای بلند عادت داری.
تو از این جور کارا می‌کنی. - بله.
(کوی)
او برای آماده شدن به زمان بیشتری نیاز دارد.
-واقعا؟ -آرایش می‌کنم، ولی اینجوریه.
دوش گرفتن و خشک کردن موهام حدود یک ساعت طول میکشه.
- یه کم طول می‌کشه. - خیلی براش زحمت کشیدی.
- موهات خوب مرتب شده. - بله.
با اینکه موهاشو دم اسبی بسته بود
- او صدا را حفظ کرد. - بله.
- این خارق‌العاده‌ست. - درسته.
- تو عمداً این کار رو کردی. - بذار اینو بهت بگم.
- من قبلاً موهامو محکم می‌کشیدم. - باشه.
وقتی این کار را کردم، مردم فکر کردند که من...
- سبک چئونگ‌هاک‌دونگ. - چئونگ‌هاک‌دونگ.
- حالا، من یه کم صدا اضافه می‌کنم. - تو یه کم صدا اضافه کن.
- من ازش راضیم. - می‌بینم.
درست است.
یو جین، تو هم ساز می‌نوازی؟
- من خواننده بودم. - خواننده.
(خواننده!)
ما اتفاقی با هم آشنا شدیم.
من هم دنبالش رفتم.
(گیتاریست در نگاه اول عاشق شد.)
فکر کنم قرار بود اینجوری باشیم.
- آیا عشق در نگاه اول بود؟ - بله، من فوراً عاشقش شدم...
و او را دنبال کرد.
چه مدت است که ازدواج کرده‌اید؟
ما یه ساله ازدواج کردیم...
برای ...
(برای...)
چهارده سال.
پانزده سال گذشته است.
اوه، درسته.
(او با دقت پاسخ داد، اما نادرست بود.)
شما باید جلوی این بحران را بگیرید.
- محاسبات رو انجام دادی؟ - بله.
(خنده)
- مطمئنم با هم کار می کنیم... - بله.
امتیازات خاص خودش را دارد.
اما سخت‌ترین بخش ماجرا چیست؟
چی سخته؟
هیچ چیز سختی در موردش وجود ندارد.
(او سریع جواب می‌دهد!)
اصلاً اینطور نیست.
شما به خوبی از بحران دوم جلوگیری کردید.
متشکرم.
(او به خوبی از بحران دوم جلوگیری کرد.)
مدام او را امتحان می‌کنی.
هیچ سختی وجود ندارد؟ شما با هم در یک جا کار می‌کنید.
وقتی به خانه می‌روید، شما هم با هم هستید.
- درسته. - بله.
همیشه لذت بخش است.
- این سومین بحران بود. - متشکرم.
شما به خوبی از بحران سوم جلوگیری کردید.
دارم عرق می‌کنم.
خوب ازش جلوگیری کردم، درسته؟
(ماموریت غیررسمی زوج موفقیت‌آمیز بود!)
از مغازه همسایه،
(آنها می‌توانند صدای نواختن سازها را بشنوند.)
- ما می‌توانیم موسیقی بشنویم. - بله.
جئونگ ایل، چرا برای ما گیتار نمی‌زنی؟
- فقط یه کم. - البته.
(او به راحتی موافقت می‌کند.)
من عاشقشم.
(هیجان‌زده)
- لطفا بذار بشنویم. - من از باختن امتناع می‌کنم.
(با افتخار)
- او آن را از دیوار برداشت. - بله.
این گیتاریه که خیلی دوسش دارم.
دلیلی داره که چرا ازش تعریف می‌کنی؟
- چون خیلی قشنگه. و... - فهمیدم.
(در حال پخش)
بله.
(سبک موسیقی مورد علاقه همسرش، هوی متال!)
(تحت تأثیر قرار گرفتم)
مو به تنم سیخ شد.
- اون خوبه. - آره.
(این با ذائقه‌ی عاشقان موسیقی هوی متال سازگار است.)
او فقط مدت کوتاهی آن را نواخت، اما ملودی آن فوق‌العاده بود.
خیلی باحاله که.
- اوه، خدای من. - چی؟
- سلام، جه سوک. - هی!
(کیم جون هیون، که در حال عبور بود، ظاهر می‌شود.)
- تو... هی! - سلام، جائه سوک.
(این خیلی ناگهانیه.)
- سلام. - شما...
شنیدم که مردم داشتند از یک نمایش فیلم می‌گرفتند.
- سلام. - مدتی گذشته است.
او یک ساز می‌نوازد.
واقعاً؟ شما برای خرید ساز آمده‌اید؟
- او طبل می‌زند. - من امروز یکی خریدم.
چی خریدی؟
من یک طبل کوچک خریدم.
- یه طبل کوچک. - تو هم طبل میزنی.
فقط یه ذره.
- او یک درامر بااستعداد است. - یک طبل کوچک.
ولخرجی بود.
- چقدر جذاب بود؟ - چقدر جذاب بود.
فکر کردم با ظرف غذا جایی میری.
آیا این همان است؟
(یک طبل کوچک ۲۰۰۰ دلاری که از غذا هم باارزش‌تر است)
باهاش ​​میری خونه؟
- هر وقت که ممکن باشد، درسته؟ - بله.
خدای من.
- واقعاً؟ - واقعاً؟
از دیدنت خوشحال شدم. - خداحافظ.
- خداحافظ، جون هیون. - خداحافظ، جه سوک.
- خداحافظ، یئون سئوک. - باشه.
جون هیون خیلی باحاله.
(می‌بینمت.)
- او یک ساز می‌نوازد. - چقدر جذاب.
- جون هیون تو یه گروه موسیقیه. - بله.
- من آن را در تلویزیون دیدم.
- درسته. - اون می‌تونه گیتار آکوستیک بزنه.
- او می‌تواند خوب آواز بخواند. - او می‌تواند خوب آواز بخواند.
مسئله این است که دفعه قبل شکست خوردیم.
- فهمیدم. - این دفعه می‌خوایم بهتر عمل کنیم.
ما باید در آن موفق شویم. - بله.
(تاس کوپن جایزه را بیندازید.)
اگه زودتر دوتا داشتیم...
(آنها ۱ کوپن دریافت می‌کنند.)
- جایزه دور اول از راه رسید. - دور اول.
- لطفا با صدای بلند بخونش. - باشه.
«یک برنامه‌ی بیرون غذا خوردن آخر هفته برای یک خانواده‌ی سه نفره.»
حتی اگر هر هفته هم بروی، از آن خسته نخواهی شد.
یک کارت هدیه ۳۰۰ دلاری برای اشلی کوئینز.
(یک کارت هدیه ۳۰۰ دلاری برای رستوران اشلی کوئینز، یک بوفه!)
خیلی قشنگه.
لازم نیست همه‌اش را یکجا خرج کنی، درسته؟
(خیلی جدی)
می‌توانید بارها و بارها از آن استفاده کنید.
- خیلی خوبه. - بوفه.
خیلی خب. بیا خوب پیش بریم.
باشه. - ما در این مورد جدی هستیم.
- چیه؟ - بازی چیه؟
(ماموریت آنها در این زمان چیست که باید در آن موفق شوند؟)
(انتخاب کشویی)
(با انگشتانتان پیک‌ها را تکان دهید...)
(و عدد ۲ را در منطقه هدف قرار دهید.)
- چطور انجامش بدیم؟ - تو اون منطقه بین خطوط.
اوه، بین خطوط.
- چطور... - این...
- از اینجا شروع می‌کنیم. - از اینجا شروع می‌کنیم.
- اینجا... - انتخاب‌ها باید وارد بشن.
- دو نفر باید در آن موفق شوند. - دو انتخاب باید انجام شود.
چی؟ به نظر بد نمیاد.
فکر نمی‌کنی شدنی باشه؟
به نظرم از بسکتبال بهتره.
از بسکتبال بهتره. - آره.
بیایید امتحانش کنیم.
(در حال تمرین)
این یک تمرین است.
(لغزش کردن)
- باید قدرتت رو کنترل کنی. - خیلی راحت سر میخوره.
- خیلی راحت سر می‌خورد. - خیلی سبک است.
(به آرامی)
- سخته. - آسون نیست.
این ...
- حتی اگر به آرامی آن را تکان دهید... - سخت است.
حتی اگر آن را به آرامی تکان دهید، لیز می‌خورد و می‌رود.
شما دو تا یه همچین کاری کردین؟
- اوه، خدای من. نه، نداریم. - نه؟
صبر کن. در آن صورت...
(البته، آنها چنین بازی‌ای انجام نداده‌اند.)
آسان نیست.
چیکار کنم؟ حس می‌کنم از بسکتبال هم سخت‌تره.
(خبر بد)
- دو نفر باید توش موفق بشن. - بله.
ما توی دردسر افتادیم.
- چرا اینقدر سخته؟ - جه سوک،
این 2 انتخاب برای دور اول است.
خدای من.
گرفتن دو تا تو منطقه امن آسون نیست.
(آنها با تکان دادن پیک‌ها، آنها را انتخاب می‌کنند.)
یه کم بیشتر.
نزدیک بود.
ناگهان، متوجه منظورش می‌شوید.
- امتحانش کنیم؟ - بریم؟
- راند اول رو امتحان کنیم؟ - بله.
(ضربه زدن)
سپس...
درسته. باید یه کم بهش مسلط بشیم.
باشه.
- فکر می‌کنم در این کار موفق می‌شوند. - بله.
فکر می‌کنم موفق بشن. بیا یه هورا بکشیم.
بیا یه تشویقی بکنیم. باشه.
- یک، دو، سه. بزن بریم! - یک، دو، سه. بزن بریم!
- بریم. - بریم.
این اولین تلاش است.
- من اول برم؟ باشه. - امتحانش کن.
قشنگ میشه...
- اگر اولین تلاش موفقیت‌آمیز باشد. - بفرمایید!
(اولین تلاش، یئون سوک)
من قبلاً اینجا خیلی خوب بودم. - باشه.
از اینجا...
مثل این.
(کوتاه است.)
(دلگیر)
باید بذاریش همونجا - واقعاً؟
- لازمه همونجا بذاریمش؟ - بله.
- میشه اون موقع اون کلنگ رو بزنیم؟ - تو میتونی این کار رو بکنی.
- اجازه داریم این کار را بکنیم؟ - فهمیدم.
- ممکنه سر راه باشه. - من راه رو مسدود کردم...
با قرار دادن آن در وسط.
(اولین تلاش، جه سوک)
از پشت شروع کنم؟
(جائه سوک موقع تمرین به آنها نزدیک‌تر شد.)
(خدای من)
خدای من.
- امتحانش می‌کنم. - ما هنوز امید داریم.
هنوز دو نفر دیگه برامون مونده.
- جه هون از پسش بر اومد. - شاید توش موفق بشیم.
(دو نفر باقی مانده باید در آن موفق شوند.)
(اولین تلاش، جه هون)
(باز هم کوتاه است.)
یه جین، متاسفم. من شکست خوردم.
باید کم کم یاد بگیری. من تمرین می‌کنم.
- یه جین، سعی کن یه ضربه بزنی. - بعدش...
- پس دو نفر میرن تو. - باشه.
- اگه این کارو بکنه، - محکم میزنمش.
- این خبر جهانی خواهد شد. - هدف این است که یک انتخاب دیگر بزنید.
(چی؟)
چی؟
(ناموفق)
- تلاش خوبی بود. - باشه.
- هدف من خیلی دور بود. - ما از پسش بر اومدیم...
- در اولین تلاش. - به خاطر خدا.
خیلی سخته.
- چرا اینقدر سخته؟ - یه لحظه صبر کن.
برای دور اول به ۲ انتخاب نیاز داریم.
- می‌دونی، - دومین تلاش.
نمی‌تونم ازش سر در بیارم.
متوقف شد.
عالی بود.
متوقف شد. باید زودتر این کار را می‌کردی.
- بفرمایید! - او در طول تمرین خوب عمل می‌کند.
- او خیلی خوب عمل می‌کند.
باید انقدر محکم بزنمش. از پسش بر میام.
باید انقدر محکم تکونش بدم.
- با شستم... - نباید خیلی محکم تکونش بدم.
- یه جین، هدف‌گیریت هنوز درست نیست. - باشه.
- اشکالی نداره. - وسطی...
- من شکست خوردم. - چرا اینقدر سخته؟
آیا انتخاب‌ها وزن یکسانی دارند؟
آنها می‌توانند وزن‌های متفاوتی داشته باشند.
۱.۵ میلی‌متر است.
- وزن آنها می‌تواند متفاوت باشد. - همه این انتخاب‌ها متفاوت هستند.
حق با شماست. چهار انتخاب متفاوت هستند.
(ضخامت مضراب‌ها کمی متفاوت است.)
سپس یک ضخیم به شما یک مزیت می‌دهد.
حق با شماست.
این پیک‌ها وقتی گیتار می‌نوازید حس متفاوتی دارند.
تو انجامش دادی - عالی بود -
- اوه، خدای من. اون این کار رو کرد. - اون چی بود؟
بذار دوباره امتحان کنم - کدوم انتخاب بود؟
- سنگین‌ترین؟ - سنگین‌ترین.
باشه. من از سنگین‌ترینش استفاده می‌کنم. باشه.
سنگینش بهتره.
درسته. اگه خیلی نازک باشه...
- می‌دونستم سخت‌تره. - بله.
- باشه. - خوبه.
توی منطقه امنه - کنترلش دست منه -
بفرمایید - بریم.
- امتحان کنیم؟ - بفرمایید!
بزن بریم - زدیم!
- تلاش دوم. - بریم.
بیایید این بار به دور سوم برسیم.
یک، دو، سه.
- زدیم! زدیم! زدیم!
- شما دو نفر می‌تونید برید نفر اول. - باشه.
باشه - جی هون.
- پس شما دو تا می‌تونید برید. - باشه.
قبلاً خوب عمل می‌کردی.
(دومین تلاش، جه هون)
(وارد شد!)
(بسیار مفتخر)
(کیم دو گی از پسش برآمد.)
در آن موفق شویم.
- یه جین. - آفرین.
- یه جین. - خوبه.
(خروج سریع)
باشه.
ما می‌توانیم این کار را انجام دهیم.
- باشه. - یه نفر دیگه.
(دومین تلاش، جه سوک)
مرعوب نشو.
(خدای من)
یه کم ترسیدی - می‌تونی مال منو بزنی.
صبر کن.
(تلاش دوم، یئون سوک)
صبر کن. - ما از پسش برمی‌آییم.
- من قبلاً در آن موفق شدم. - بسیار خب.
(اگر یئون سوک در منطقه‌ی امن قرار بگیرد، در راند اول موفق خواهند شد.)
- از اینجا... - درسته.
- از اینجا... زودتر، - آدم هیچ‌وقت نمی‌فهمه.
- من از اینجا انجامش دادم. - درسته.
زیاد فکر نکن.
زیاد فکر نکن. بزنش کنار. - داشتم میرفتم، باشه؟
- این حرفو نزن. - زیاد فکر نکن.
برو.
(یک بار دیگر نفسش را آرام می‌کند.)
تو میتونی انجامش بدی.
فلیک
همین!
(یئون سوک این کار را کرد!)
همین!
(آفرین.)
- عالی بود. - آفرین.
- خدای من.
- راند اول موفقیت‌آمیز بود. - موفقیت‌آمیز.
خوب.
ما این کار را در دو تلاش انجام دادیم.
خیلی تمیز بود.
خیلی تمیز بود - جه هون.
- عالی بود. - آفرین.
خیلی تمیز بود.
- آفرین. - خدای من.
- جدی میگم. - خوشم اومد.
شما جایزه دور اول را به دست آورده‌اید،
- کارت هدیه. - باشه.
حالا لطفا تصمیم بگیرید که ادامه بدید یا تمومش کنید.
- ما هنوز کلی تلاش دیگه داریم... - ما کلی تلاش دیگه داریم.
- همین الان. - حق با توئه.
ادامه میدی یا متوقف میشی؟
یک، دو، سه. ادامه بده.
باشه.
ما حس خوبی نسبت به این موضوع داریم.
- دومی. - بریم.
(آنها به سرعت تصمیم گرفتند ادامه دهند. جایزه دوم چیست؟)
- لطفا با صدای بلند بخونش. - باشه.
«این یه وسیله برای دم اسبیه...»
«که هر روز یک ساعت طول می‌کشد تا آماده‌اش کنی.»
دایسون ایررپ
(تشویق)
ما باید اونو براش ببریم. جایزه خوبیه.
- تو وقتم صرفه‌جویی میشه؟ - خدای من، رسید.
خدای من.
- این... - ما باید اونو براش ببریم.
مالِ منه.
- خیلی خوب میشه. - میدونی،
- برای یو جین هم هست. - یو جین مدام آه می‌کشد.
- او گفت، "مال منه." - مال منه.
- می‌خوام بهش بدم. - چیز قشنگیه.
شرط می‌بندم که خوشش میاد. - باید اونو براش ببریم.
صورتت برق زد. - خواهش می‌کنم.
ممنون. دیگه احساس اضطراب ندارم.
(دور دوم)
(منطقه هدف کوچکتر)
- قراره چیکار کنیم؟ - اونجا؟
- طولش یکیه.
- می‌بینم. - منطقه کوچکتر است.
دو نفر باید در آن موفق شوند در حالی که منطقه کوچکتر است.
به نظرم می‌توانیم از آن صرف نظر کنیم.
- انتخاب‌ها وارد اون منطقه شدن. - باشه.
- در ۱، ۲، ۳. شروع می‌کنیم! - در ۱، ۲، ۳. شروع می‌کنیم!
(از مجموع ۱۰ تلاش، آنها در تلاش شماره ۳ هستند.)
من اول میرم.
جه هون. امروز خوب کار کردی.
او در کارها خوب است.
(دوباره داره وارد میشه!)
تو...
ما اینو گرفتیم - جه هون
- هی. - ما اینو گرفتیم.
- جدی میگم. - فقط یه نفر دیگه. بریم.
- من میرم بعدی. - باشه.
- من بعدی رو می‌گم. - تو تو این کار خوبی،
من بعدش میرم - پس تو اول برو.
- اوه، نه. - مثل قبل انجامش بده.
ما امروز فوق‌العاده خوب عمل می‌کنیم.
این نقطه است.
خودت فهمیدی، درسته؟
من متوجه شدم.
خیلی خب.
فلیک
(اگر یئون سئوک آن را در منطقه قرار دهد، آنها در راند دوم موفق خواهند شد.)
- اگه بره داخل چیکار کنیم؟ - فکر کنم بره داخل.
- اگه بره تو... - فکر کنم بره تو.
- فکر کنم میره تو. - فکر کنم میره تو. همین الان...
فلیک. من از پسش بر اومدم.
تو از پسش بر اومدی، یئون سئوک.
فکر نکن.
(واقعاً از پسش بر اومد!)
فلیک
یئون سئوک.
(بهت که گفتم از پسش برمی‌آیم، نه؟)
- خدای من. - درسته.
- امکان نداره. - تو که از پسش بر اومدی.
- خدای من.
جه هون و یئون سئوک خیلی ذوق زده هستن.
(انتخاب‌های دونفره ۸۴ با دقت وارد منطقه شدند.)
گروه دونفره ۸۴.
داریم کم کاری هامون رو جبران میکنیم...
- توی بسکتبال. - جدی میگم.
- راند دوم موفقیت‌آمیز بود. - موفقیت‌آمیز.
- خیلی تلاش‌ها مونده. - می‌دونی،
هشت تلاش باقی مانده است.
خدای من. - جایزه بزرگتر خواهد بود.
جایزه بعدی چی باشه؟
ادامه میدی یا متوقف میشی؟
یک، دو، سه.
- ادامه بده. - ادامه بده.
ما باید ادامه بدیم. - بله.
- مجبوریم. - خیلی از تلاش‌ها مونده.
ما به تو ایمان داریم. ما باید ادامه بدیم.
- حالا راند سوم از راه رسیده. - امروز...
- من که تا حالا ندیدم... - چیه؟
چه کلوچه‌های شانس بزرگی.
- لطفا با صدای بلند بخونش. - چیه؟
- چیه؟ عاشقشه. - آره.
«ما شش روز هفته کار می‌کنیم»
«بنابراین می‌خواهیم از روز تعطیلمان با دخترمان لذت ببریم.»
پلی‌استیشن پنج پرو.
(تشویق)
من باید برقصم. این دیوونگیه.
- خدای من. - خدای من.
- حرفه‌ای. - اما...
- این... - فقط جونگ ایل مدام خوشحاله.
از روزهای اول ازدواجمان رویای آن را در سر می‌پروراندم.
- واقعاً؟ - بله.
- پس... - من اجازه ندادم که او آن را بخرد.
- تو بهش اجازه ندادی که بخره. - واقعا؟
- بله. - من یکی تو خونه دارم.
بازی‌های متنوعی وجود دارد.
لطفا برنده شو.
(دور سوم)
(حتی منطقه هدف کوچکتر)
من می‌بینم.
- خیلی کوچیکه. - یه کم سخت میشه.
- نزدیکِ خطِ - باشه.
فکر کردم جبهه‌ست. این آسون نخواهد بود.
این ...
خیلی محکم بود. باید آرام‌تر تکانش می‌دادم.
آیا از ضخیم‌ترین پیک استفاده می‌کنید؟
بله، من از ضخیم‌ترین پیک استفاده می‌کنم.
ما چی هستیم، متخصص‌ها؟
«از کلفت‌ترین پیک استفاده می‌کنی؟»
(مثل گیمرهای حرفه‌ای به نظر می‌رسند.)
- مثل شماره چوب گلفه. - بله.
- از چه پیکی استفاده می‌کنی؟ - پیک ۱.۵۰ میلی‌متری است.
آیا از پیک ۱.۵۰ میلی‌متری استفاده می‌کنید؟
- از پیک ۱.۵۰ میلی‌متری استفاده می‌کنی؟ - من هم همین کار را می‌کنم.
- از پیک ۱.۵۰ میلی‌متری استفاده می‌کنی؟ - بله.
- فکر می‌کنم شدنیه. - بله.
اعضای قدیمی‌تر خیلی خوب عمل می‌کنند.
- جه هون و یئون سئوک دارن آتیش میگیرن. - میدونم.
این چهارمین تلاش است. در ۱، ۲، ۳.
- زدیم! زدیم! زدیم!
- من اول برم؟ - بفرمایید.
(تلاش چهارم، جه سوک)
بگذارید سعی کنم به یاد بیاورم که قبلاً چه کار کرده‌ام.
(آیا آنها همچنان در این ماموریت موفق خواهند بود؟)
(او خیلی محکم تکان خورد.)
کارگردانی خوب بود.
(تلاش چهارم، جه هون)
(آس وارد می‌شود.)
فکر می‌کنم جه هون در آن موفق خواهد شد.
- هیچ کاری نیست که نتونه انجام بده. - می‌دونم.
وقتی بسکتبال بازی می‌کرد، فرم بدنی‌اش بد بود. هنوز...
(آنها مشتاقانه منتظر نوبت جه هون هستند.)
(آه کشیدن)
متاسفم - اوه، نه.
منطقه هدف کوچک فشار بیشتری به من وارد می‌کند.
فشار بیشتری بهت وارد میشه.
(دور سوم فشار زیادی وارد می‌کند.)
- من برم بعدش؟ - باشه.
(تلاش چهارم، یئون سوک)
بیایید یک انتخاب آنجا بگذاریم و ببینیم چه اتفاقی می‌افتد.
- باشه. راحت باش. - باشه.
این نقطه است.
فلیک
- داخله، درسته؟ - داخله.
- آفرین.
- یه جین. - بیا تمیز تمومش کنیم.
یئون سئوک روی دور شانس است.
- اون روی یه دور شانسه. - اون روی یه دور شانسه.
- مثل A720 میمونه. - فهمیدم.
یئون سئوک روی دور شانس است.
- این راند سومه. - یه جین.
- یه جین - بله؟
- با اعتماد به نفس انجامش بده. - بله.
گذشته از همه اینها، هنوز تلاش‌های زیادی باقی مانده است.
- درسته. - راحت باش.
درست است. می‌توانیم دوباره امتحان کنیم.
- بله، می‌توانیم دوباره امتحان کنیم. - می‌توانیم دوباره امتحان کنیم.
- من آن را وسط می‌گذارم. - باشه.
- الان وقتشه. - زیاد فکر نکن.
(آنها می‌توانند دوباره امتحان کنند، اما این یک فرصت عالی است.)
(آه کشیدن)
- میشه دوباره برم؟ - نه.
- نه؟ - تو که قبلاً رفتی.
(خنده)
خیلی بد است.
خیلی خب.
- باشه. - باشه.
اشکالی نداره.
باید یه انتخاب درست پیدا کنم.
خب، بریم؟
بریم؟ بریم. (Bā konim bār mikonim.)
(آنها شروع به عصبی شدن بیشتر می‌کنند.)
خدای من - ما از پسش برمی‌آییم.
ما می‌توانیم این کار را انجام دهیم.
- این ششمین تلاشه. - در ۱، ۲، ۳.
- زدیم! زدیم! زدیم!
(از مجموع 10 تلاش، آنها در تلاش شماره 6 هستند.)
(شما اول بروید.)
- من اول میرم. - باشه.
هون شما.
(ششمین تلاش، جه هون)
جه هون در بازی‌ها خوب است.
داخلشه!
(اس برگشته است.)
(او باحال‌ترین است.)
- بریم. - چطور این اتفاق افتاد؟
(پاره کردن)
باشه. - باور نکردنی بود.
بیایید عجله کنیم و آن را برای او ببریم.
باشه.
من آخر میرم.
(ششمین تلاش، جائه سوک)
- بیا تمومش کنیم. - باشه.
اگر انتخاب جه هون را فشار بدهی، حذف می‌شود.
من اینو از قبل می‌دونم. چرا تو...
چرا اینقدر ناگهانی این حرفو میزنی؟
(خیره کننده)
(او خیلی محکم تکان خورد.)
فکر کردم وارد میشه.
یئون شیک در هر صورت آن را در منطقه قرار خواهد داد.
درست است. ما یئون شیک را داریم.
سعی می‌کنم بذارمش اونجا. باشه.
- یه جین. می‌تونی بذاریش اونجا. - بله؟
از تجربه قبلیت استفاده کن. - درسته.
آرنج‌هاتو بذار رو میز. درسته.
بیایید شانس خود را افزایش دهیم.
- ممکنه شکست بخورم. - آدم هیچ‌وقت نمی‌دونه.
یه جین، تو هیچ‌وقت نمی‌دونی.
بذارش زمین - بذارش زمین
یه کم محکم‌تر از چیزی که فکر می‌کنی تکون بده.
- محکم‌تر از چیزی که فکر می‌کنی بزن. - بله. یه کم محکم‌تر.
- فکر کردم می‌ره تو. - آفرین.
خیلی خوب انجامش دادی.
این بد است.
(تنها عضو باقی مانده، یئون سوک است.)
یئون شیک.
- تو می‌تونی انجامش بدی. - یئون شیک.
(تلاش ششم، یئون سوک)
- تو می‌تونی انجامش بدی. - یئون شیک.
(روح پیک‌های گیتار)
- بزن بریم. - یه پیک ۱.۵۰ میلی‌متری.
- اون انجامش می‌ده.
- او در راند سوم موفق خواهد شد. - او این کار را خواهد کرد.
- اون انجامش میده. - بریم.
- من می‌دونم چطوری کار می‌کنه.
فکر کنم درست میشه.
- فکر می‌کنم تو موفق می‌شی. - فکر می‌کنم اون انجامش می‌ده.
من تمومش می‌کنم. - باشه.
من آن را در خوابم دیدم.
بفرمایید، بفرمایید.
فلیک
من آن را در خوابم دیدم.
بیایید یک افسانه بسازیم.
فکر می‌کنم او این کار را خواهد کرد.
فلیک
(یئون سوک حرفش را تمام کرد.)
(ای خدای من)
(اینجا بهشت ​​است.)
(تشویق)
(از هر آهنگ متالی هیجان‌انگیزتره.)
هوا خیلی گرمه - خدای من.
باورنکردنی بود.
- خیلی خوب انجامش دادی. - ما این لحظه رو با هم ساختیم.
ما انجامش دادیم. - باورنکردنی بود.
جدی میگم. خدای من.
باورنکردنی بود.
- خیلی خوشحالم. - هی.
- راند سوم موفقیت‌آمیز بود. - موفقیت‌آمیز.
- خدای من، اونا هم پلی‌استیشن رو بردن. - جه هون خیلی کمک کرد.
جدی میگم.
- ایررپ. - یئون شیک و جه هون این کار رو کردن.
- کارت هدیه. - تو همه کار رو کردی.
دوستان هم سن و سال.
(گروه ۸۴ Duo تمام کارها را انجام دادند.)
- شورش متولدین سال ۱۹۸۴. - درست است.
این برای همه کسانی است که در سال ۱۹۸۴ در کشور متولد شده‌اند.
- صلیب! - صلیب!
ما جوایز دورهای ۱، ۲ و ۳ را به آنها خواهیم داد.
(هفته آینده)
(چو یونگ وو)
(درسته؟)
(داستانی تکان دهنده و تامل برانگیز...)
(این اتفاق در کریسمس افتاد...)
(با بازی جه سوک، یئون سوک، یانگ وو و سی آ)
(کریسمس است.)
(چه باید بکنیم؟)
(ما باید به آنها هدیه بدهیم!)
(به خودت بیا!)
(به جای اینکه به خودشان بیایند، عصبی می‌شوند.)
(آه کشیدن)
(من وقتی تمرین می‌کنم خیلی خوب عمل می‌کنم.)
(اما وقتی بازی واقعی شروع می‌شود...)
(من اینطوریم.)
(ما راهی برای مبارزه با عصبی بودن معرفی می‌کنیم.)
(شماره یک :)
(با ظاهر خوب از بحران جلوگیری کنید.)
(اشکالی نداره چون تو خوشتیپی.)
(تو نمی‌تونی این کار رو بکنی، جه سوک!)
(اما استثنائاتی هم وجود دارد.)
آماده شوید.
(شماره دو: تمرین کنید تا کمتر عصبی شوید.)
(اما برای هر کسی متفاوت است.)
(لطفاً صبر کنید.)
(شماره سه :)
(با دیوانگی به جلو هل بده.)
(آیا وجود خواهد داشت...)
(یک معجزه کریسمس؟)
(هر زمان که ممکن باشد ۴)